Ga naar de Registry-inhoud
The Hedgehog Program The Hedgehog ProgramResearch & Education Registry
EN NL

Winkelwagen 0 artikelen

Je winkelwagen is nog leeg. Ontdek iets om verder te leren en ontdekken.

Bekijk de winkel

THP Registry

Registry-soorten

Openbare Registry-gegevens over soorten, geregistreerde dieren, fokaffixen en kleurstandaarden.

Aardtenrek

Aardtenrek

Geogale aurita

De Aardtenrek, voor het eerst beschreven in 1872 door Milne-Edwards & Grandidier, is de enige nog bestaande vertegenwoordiger van zijn onderfamilie en geslacht. Een uniek kenmerk van deze soort is de oestrus na de bevalling: vrouwtjes kunnen opnieuw drachtig worden terwijl ze nog een vorig nest zogen.

0 dieren · 0 nesten · 0 fokprogramma’s

Geregistreerde dieren bekijken
Amoeregel

Amoeregel

Erinaceus amurensis

Voor het eerst beschreven in 1859 door Schrenck. Deze soort leeft in het Russische Verre Oosten, Korea en Noordoost-China en kent een van de langste winterslaapperioden onder egels. Hij is iets groter en bleker dan de Europese egel.

0 dieren · 0 nesten · 0 fokprogramma’s

Geregistreerde dieren bekijken
Bergspitsmuistenrek

Bergspitsmuistenrek

Microgale monticola

Deze spitsmuistenrek, voor het eerst beschreven in 1998 door Goodman & Jenkins, onderscheidt zich van zijn verwanten doordat hij uitsluitend voorkomt in mosrijke bossen op grote hoogte (boven de 1500 meter) in twee geïsoleerde bergmassieven in het noorden van Madagaskar.

0 dieren · 0 nesten · 0 fokprogramma’s

Geregistreerde dieren bekijken
Bleke spitsmuistenrek

Bleke spitsmuistenrek

Microgale fotsifotsy

De Bleke spitsmuistenrek, die in 1997 voor het eerst werd beschreven door Jenkins, Raxworthy & Nussbaum, onderscheidt zich binnen het geslacht Microgale door zijn lichtgekleurde ledematen en een opvallend lange staart die bijna net zo lang is als zijn lichaam.

0 dieren · 0 nesten · 0 fokprogramma’s

Geregistreerde dieren bekijken
Boomspitsmuistenrek

Boomspitsmuistenrek

Microgale dryas

De Boomspitsmuistenrek, in 1992 voor het eerst beschreven door Jenkins, is uniek onder zijn verwanten vanwege de afgeplatte stekels tussen de haren op de rug; een zeldzaam kenmerk binnen dit geslacht dat het dier een opvallend uiterlijk geeft.

0 dieren · 0 nesten · 0 fokprogramma’s

Geregistreerde dieren bekijken
Borneose kortstaarthaaregel

Borneose kortstaarthaaregel

Hylomys dorsalis

De Borneose kortstaarthaaregel, in 1888 voor het eerst beschreven door Thomas, werd lange tijd beschouwd als een ondersoort die verwant is aan de Javaanse haaregel; in 2023 kreeg het dier echter de status van een zelfstandige soort, waarbij het zich onderscheidt door zijn korte staart en zijn leefgebied in bergbossen.

0 dieren · 0 nesten · 0 fokprogramma’s

Geregistreerde dieren bekijken
Brandt's egel

Brandt's egel

Paraechinus hypomelas

Voor het eerst beschreven in 1841 door Brandt. Het dier heeft een opvallend donker gezicht en een donkere onderzijde, die contrasteren met lichtere stekels. Deze soort staat bovendien bekend om zijn behendigheid en zijn vermogen om over rotsachtig terrein te klimmen.

0 dieren · 0 nesten · 0 fokprogramma’s

Geregistreerde dieren bekijken
Cowan's spitsmuistenrek

Cowan's spitsmuistenrek

Microgale cowani

De Cowan's spitsmuistenrek, voor het eerst beschreven in 1882 door Oldfield Thomas, is een van de weinige Microgale-soorten met een lange, borstelige staart. De soort valt bovendien op door het brede hoogtebereik waarin ze voorkomt: van laaglandregenwoud tot hooggelegen bergbossen. Deze combinatie van kenmerken maakt de Cowan's spitsmuistenrek ongewoon aanpasbaar voor een spitsmuistenrek.

0 dieren · 0 nesten · 0 fokprogramma’s

Geregistreerde dieren bekijken
Dalat haaregel

Dalat haaregel

Hylomys macarong

De Dalat haaregel, die in december 2023 als een aparte soort werd beschreven, is vernoemd naar het Da Lat-hoogland in het zuiden van Vietnam. De soort valt op door de opvallend lange bovensnijtanden van volwassen mannetjes, wat aanleiding gaf tot de Vietnamese naam 'macarong', wat 'vampier' betekent.

0 dieren · 0 nesten · 0 fokprogramma’s

Geregistreerde dieren bekijken
Daurische egel

Daurische egel

Mesechinus dauuricus

Voor het eerst beschreven in 1859 door Sundevall. Het dier leeft in de Daurische steppe in Mongolië, China en Rusland. Het is aangepast aan koude winters en kent een lange winterslaap in goed geïsoleerde holen.

0 dieren · 0 nesten · 0 fokprogramma’s

Geregistreerde dieren bekijken
Dinagat haaregel

Dinagat haaregel

Podogymnura aureospinula

De Dinagat haaregel, voor het eerst beschreven in 1982, is een zeldzame, endemische soort uit de Filipijnen die bekendstaat om zijn vacht met goudkleurige stekels en zijn zeer beperkte verspreidingsgebied op de eilanden.

0 dieren · 0 nesten · 0 fokprogramma’s

Geregistreerde dieren bekijken
Dobson's spitsmuistenrek

Dobson's spitsmuistenrek

Nesogale dobsoni

De Dobson's spitsmuistenrek, voor het eerst beschreven in 1884 door Oldfield Thomas, onderscheidt zich van zijn verwanten doordat het een van de weinige robuuste, grote tenreks is die seizoensgebonden vet opslaat in de staart – een aanpassing die zeldzaam is onder spitsmuistenreks.

0 dieren · 0 nesten · 0 fokprogramma’s

Geregistreerde dieren bekijken
Dwerghaaregel

Dwerghaaregel

Hylomys parvus

De Dwerghaaregel, voor het eerst beschreven in 1998 door Robinson en collega's, is een van de kleinste bekende vertegenwoordigers van de familie Erinaceidae en is uniek vanwege zijn uiterst beperkte verspreidingsgebied in de berggebieden van centraal Sumatra.

0 dieren · 0 nesten · 0 fokprogramma’s

Geregistreerde dieren bekijken
Dwergotterspitsmuis

Dwergotterspitsmuis

Micropotamogale lamottei

De Dwergotterspitsmuis, in 1955 voor het eerst beschreven door Heim de Balsac, is een van de kleinste vertegenwoordigers van de Tenrecomorpha en komt uitsluitend voor in een klein bergachtig gebied tussen Guinee, Ivoorkust en Liberia.

0 dieren · 0 nesten · 0 fokprogramma’s

Geregistreerde dieren bekijken
Dwergtenrek

Dwergtenrek

Microgale parvula

De dwergtenrek, in 1934 voor het eerst beschreven door Grandidier, is uniek onder zijn verwanten: het is een van de kleinste soorten in de groep, met een gewicht dat soms slechts 3 gram bedraagt ​, en hij kent een van de grootste hoogtespreidingen, die bijna 2000 meter beslaat.

0 dieren · 0 nesten · 0 fokprogramma’s

Geregistreerde dieren bekijken
Dwergtenrek

Dwergtenrek

Microgale pusilla

De Dwergtenrek, voor het eerst beschreven in 1896 door Forsyth Major, onderscheidt zich van zijn verwanten doordat hij een van de kleinste tenreksoorten is; met een kop-romplengte van nauwelijks meer dan 4,7 cm komt hij desondanks voor in zowel laagland- als bergbossen.

0 dieren · 0 nesten · 0 fokprogramma’s

Geregistreerde dieren bekijken
Europese egel

Europese egel

Erinaceus europaeus

In 1758 beschreven door Carl Linnaeus. Het is een van de meest bestudeerde egelsoorten en de enige die wijdverspreid is over West-Europa. De soort is uniek vanwege haar vermogen om te gedijen in zowel natuurlijke leefgebieden als sterk verstedelijkte gebieden.

0 dieren · 0 nesten · 0 fokprogramma’s

Geregistreerde dieren bekijken
Gaoligong bosegel

Gaoligong bosegel

Mesechinus wangi

In 2018 door He et al. beschreven als een nieuwe soort. Ze komt uitsluitend voor in het Gaoligong-gebergte in Yunnan, China. Door haar smalle schedel en het ontbreken van bepaalde kiezen is ze morfologisch uniek onder de egels.

0 dieren · 0 nesten · 0 fokprogramma’s

Geregistreerde dieren bekijken
Gestreepte spitsmuistenrek

Gestreepte spitsmuistenrek

Microgale drouhardi

De Gestreepte spitsmuistenrek, voor het eerst beschreven door Grandidier in 1934, is uniek onder de spitsmuistenreks vanwege de kenmerkende streep op de rug; een eigenschap die bij andere leden van deze familie niet voorkomt.

0 dieren · 0 nesten · 0 fokprogramma’s

Geregistreerde dieren bekijken
Gestreepte tenrek

Gestreepte tenrek

Hemicentetes semispinosus

De Gestreepte tenrek, die in 1798 voor het eerst werd beschreven door Cuvier, onderscheidt zich van zijn verwanten doordat hij het enige bekende zoogdier is dat 'striduleert': hij wrijft gespecialiseerde stekels tegen elkaar om ultrasone geluiden voort te brengen, die dienen als communicatiemiddel.

0 dieren · 0 nesten · 0 fokprogramma’s

Geregistreerde dieren bekijken
Gewone tenrek

Gewone tenrek

Tenrec ecaudatus

De gewone tenrek, die in 1778 voor het eerst werd beschreven door Schreber, is uniek onder zijn verwanten: het is de grootste tenreksoort en in staat om buitengewoon grote nesten voort te brengen, met wel 32 jongen tegelijk.

0 dieren · 0 nesten · 0 fokprogramma’s

Geregistreerde dieren bekijken
Grandidier spitsmuistenrek

Grandidier spitsmuistenrek

Microgale grandidieri

De Grandidier spitsmuistenrek, voor het eerst beschreven in 2009 door Olson et al., werd afgesplitst van Microgale brevicaudata op basis van genetische en morfologische verschillen; de soort valt op door haar aanpassing aan droge boshabitats, wat ongebruikelijk is voor haar verwanten.

0 dieren · 0 nesten · 0 fokprogramma’s

Geregistreerde dieren bekijken
Grootoorhaaregel

Grootoorhaaregel

Otohylomys megalotis

De Grootoorhaaregel, die in 1940 voor het eerst werd beschreven door Heller, werd lange tijd ingedeeld bij het geslacht Hylomys, maar is onlangs ondergebracht in een eigen, uniek geslacht: Otohylomys. Het is de enige bekende soort binnen dit geslacht en is gemakkelijk te herkennen aan zijn ongewoon grote oren.

0 dieren · 0 nesten · 0 fokprogramma’s

Geregistreerde dieren bekijken
Grote egeltenrek

Grote egeltenrek

Setifer setosus

De Grote egeltenrek, voor het eerst beschreven in 1778 door Schreber, is opmerkelijk onder zijn verwanten omdat hij de enige tenrek is met een dichte laag scherpe stekels en het vermogen om zich in een verdedigende bal te rollen, eigenschappen die overeenkomen met echte egels.

0 dieren · 0 nesten · 0 fokprogramma’s

Geregistreerde dieren bekijken
Grote haaregel

Grote haaregel

Echinosorex gymnura

De Grote haaregel, voor het eerst beschreven in 1821 door Thomas Horsfield, is een van de grootste insectenetende zoogdieren en de enige soort in zijn geslacht; het dier verspreidt een sterke muskusgeur en vertoont een opvallende kleurvariatie die niet te vergelijken is met die van enige egel.

0 dieren · 0 nesten · 0 fokprogramma’s

Geregistreerde dieren bekijken
Grote langstaartspitsmuistenrek

Grote langstaartspitsmuistenrek

Microgale principula

De Grote langstaartspitsmuistenrek, in 1926 voor het eerst beschreven door Thomas, onderscheidt zich van zijn verwanten doordat zijn staart meer dan twee keer zo lang is als zijn lichaam, inclusief een deels grijpvaste, geschubde punt.

0 dieren · 0 nesten · 0 fokprogramma’s

Geregistreerde dieren bekijken
Grote otterspitsmuis

Grote otterspitsmuis

Potamogale velox

De Grote otterspitsmuis, in 1860 beschreven door Wilhelm Peters, is de enige vertegenwoordiger van zijn geslacht en onderscheidt zich van zijn verwanten als de grootste nog levende soort binnen de Tenrecomorpha, met een lichaamsbouw die is aangepast aan snelheid en onopvallendheid in het water.

0 dieren · 0 nesten · 0 fokprogramma’s

Geregistreerde dieren bekijken
Hainan haaregel

Hainan haaregel

Neohylomys hainanensis

De Hainan haaregel, die voor het eerst werd beschreven in 1959, werd lange tijd tot het geslacht Hylomys gerekend, maar genetisch onderzoek heeft bevestigd dat het dier een eigen geslacht verdient: Neohylomys.

0 dieren · 0 nesten · 0 fokprogramma’s

Geregistreerde dieren bekijken
Hugh's egel

Hugh's egel

Mesechinus hughi

Voor het eerst beschreven in 1908 door Thomas. De soort komt voor in Noord-China en delen van Mongolië en is goed aangepast aan zowel open grasland als struikgewas. In vergelijking met andere Mesechinus-soorten heeft dit dier een relatief lichte kleur op het gezicht.

0 dieren · 0 nesten · 0 fokprogramma’s

Geregistreerde dieren bekijken
Indische egel

Indische egel

Paraechinus micropus

Voor het eerst beschreven in 1842 door Blyth. De soort kenmerkt zich door een donker ‘bandietenmasker’ over het gezicht en een zandbruin patroon op de rug, dat dient als camouflage in droge leefgebieden. Ze komt van nature voor in de woestijnen en droge vlakten van het Indisch subcontinent.

0 dieren · 0 nesten · 0 fokprogramma’s

Geregistreerde dieren bekijken
Indische langooregel

Indische langooregel

Hemiechinus collaris

Voor het eerst beschreven in 1836 door Gray. Deze kleine egel is aangepast aan de semi-aride gebieden van India en Pakistan. Zijn lange oren en de opvallende lichtgekleurde ‘kraag’ over de schouders onderscheiden hem van alle andere soorten.

0 dieren · 0 nesten · 0 fokprogramma’s

Geregistreerde dieren bekijken
Javaanse kortstaarthaaregel

Javaanse kortstaarthaaregel

Hylomys suillus

De Javaanse kortstaarthaaregel, in 1848 beschreven door Müller, is een van de wijdst verspreide soorten haaregels en staat bekend om zijn aanpassingsvermogen aan zowel laagland- als bergbossen in Zuidoost-Azië.

0 dieren · 0 nesten · 0 fokprogramma’s

Geregistreerde dieren bekijken
Jenkins' spitsmuistenrek

Jenkins' spitsmuistenrek

Microgale jenkinsae

De Jenkins' spitsmuistenrek, in 2004 voor het eerst beschreven door Goodman & Soarimalala, is uniek onder zijn verwanten doordat hij een staart heeft die aanzienlijk langer is dan zijn lichaam.

0 dieren · 0 nesten · 0 fokprogramma’s

Geregistreerde dieren bekijken
Kitanglad haaregel

Kitanglad haaregel

Podogymnura minima

De Kitanglad haaregel, die in 2023 als een aparte soort werd erkend, is de kleinste bekende vertegenwoordiger van zijn geslacht en komt uitsluitend voor in de nevelwouden van het Kitanglad-gebergte op Mindanao.

0 dieren · 0 nesten · 0 fokprogramma’s

Geregistreerde dieren bekijken
Kleine egeltenrek

Kleine egeltenrek

Echinops telfairi

De Kleine egeltenrek, voor het eerst beschreven in 1838, onderscheidt zich van zijn verwanten doordat hij als enige tenrek op een egel lijkt en in een langdurige toestand van torpor (rusttoestand) kan verkeren; hierbij vertraagt ​​hij zijn stofwisseling en verlaagt hij zijn lichaamstemperatuur gedurende de maanden van het droge seizoen op Madagaskar.

1 dieren · 0 nesten · 1 fokprogramma’s

Geregistreerde dieren bekijken
Kleingetande bosegel

Kleingetande bosegel

Mesechinus miodon

Voor het eerst beschreven in 1910 door Thomas. Het meest kenmerkende aspect is het ongewoon kleine formaat van de kiezen in vergelijking met andere egels. Het dier leeft in bosrijke gebieden in Centraal-China.

0 dieren · 0 nesten · 0 fokprogramma’s

Geregistreerde dieren bekijken
Kortstaartspitsmuistenrek

Kortstaartspitsmuistenrek

Microgale brevicaudata

Deze tenrek, die in 1899 voor het eerst werd beschreven door G. Grandidier, is de enige soort binnen zijn geslacht die over een grijpstaart beschikt en heeft bovendien het hoogste aantal wervels (47) van alle bekende tenreks.

0 dieren · 0 nesten · 0 fokprogramma’s

Geregistreerde dieren bekijken
Langooregel

Langooregel

Hemiechinus auritus

Voor het eerst beschreven in 1770 door Gmelin. Het dier is direct herkenbaar aan zijn ongewoon grote oren, die helpen bij de warmteregulatie en zorgen voor een scherp gehoor in droge omgevingen. Het is een van de weinige niet-gedomesticeerde egelsoorten die regelmatig als huisdier worden gehouden.

0 dieren · 0 nesten · 0 fokprogramma’s

Geregistreerde dieren bekijken
Langstaarttenrek

Langstaarttenrek

Microgale longicaudata

De Langstaarttenrek, voor het eerst beschreven door Thomas in 1882, is uniek onder zijn verwanten doordat hij over een zeer lange grijpstaart beschikt die doorgaans aanzienlijk langer is dan zijn lichaamslengte.

0 dieren · 0 nesten · 0 fokprogramma’s

Geregistreerde dieren bekijken
Leuser haaregel

Leuser haaregel

Hylomys vorax

De Leuser haaregel, die in 2023 formeel werd beschreven, is uitsluitend bekend uit de hooggelegen bossen van de berg Leuser in Noord-Sumatra.

0 dieren · 0 nesten · 0 fokprogramma’s

Geregistreerde dieren bekijken
Madras egel

Madras egel

Paraechinus nudiventris

Voor het eerst beschreven in 1851 door Horsfield. Deze soort is uniek onder de egels vanwege de vrijwel volledig kale onderzijde, waar nauwelijks of geen vacht aanwezig is. Deze zeldzame soort komt uitsluitend voor in het zuidoosten van India.

0 dieren · 0 nesten · 0 fokprogramma’s

Geregistreerde dieren bekijken
Major's langstaartspitsmuistenrek

Major's langstaartspitsmuistenrek

Microgale majori

De Major's langstaartspitsmuistenrek, voor het eerst beschreven in 1918 door Thomas, onderscheidt zich van zijn verwanten doordat hij een staart heeft die bijna twee keer zo lang is als zijn lichaam – een opvallend sierlijk kenmerk dat ongebruikelijk is binnen het geslacht *Microgale*.

0 dieren · 0 nesten · 0 fokprogramma’s

Geregistreerde dieren bekijken
Max's kortstaarthaaregel

Max's kortstaarthaaregel

Hylomys maxi

De Max's kortstaarthaaregel, die in 1933 voor het eerst werd beschreven door Sody en lang als een ondersoort van de Javaanse kortstaarthaaregel werd beschouwd, kreeg in 2023 officieel de status van een zelfstandige soort; dit vanwege zijn grotere lichaamsbouw en zijn verspreidingsgebied in bergbossen.

0 dieren · 0 nesten · 0 fokprogramma’s

Geregistreerde dieren bekijken
Mindanao haaregel

Mindanao haaregel

Podogymnura truei

De Mindanao haaregel, voor het eerst beschreven in 1905, is een middelgroot boszoogdier dat endemisch is op Mindanao. Het dier kenmerkt zich door een dichte, zachte vacht, lange snorharen en een doordringende geur die als verdedigingsmechanisme dient.

0 dieren · 0 nesten · 0 fokprogramma’s

Geregistreerde dieren bekijken
Naaktneusspitsmuistenrek

Naaktneusspitsmuistenrek

Microgale gymnorhyncha

De naaktneusspitsmuistenrek, in 1996 voor het eerst beschreven door Jenkins, Goodman en Raxworthy, is uniek onder de Microgale-soorten vanwege zijn grote, kale neusvlak; een kenmerk dat bij zijn verwanten niet voorkomt.

0 dieren · 0 nesten · 0 fokprogramma’s

Geregistreerde dieren bekijken
Nasolo spitsmuistenrek

Nasolo spitsmuistenrek

Microgale nasoloi

De Nasolo spitsmuistenrek, voor het eerst beschreven in 1999 door Jenkins & Goodman, is uniek onder zijn verwanten doordat hij zowel in droge loofbossen als in vochtige bergbossen voorkomt – habitats die binnen deze groep zelden door dezelfde soort worden bewoond.

0 dieren · 0 nesten · 0 fokprogramma’s

Geregistreerde dieren bekijken
Noord-Afrikaanse egel

Noord-Afrikaanse egel

Atelerix algirus

Voor het eerst beschreven in 1840 door Lereboullet. Het is de enige egelsoort die zowel in Noord-Afrika als op diverse eilanden in de Middellandse Zee voorkomt. Door zijn bleke stekels en witte vacht op het gezicht is hij gemakkelijk te onderscheiden van de meeste andere Atelerix-soorten.

0 dieren · 0 nesten · 0 fokprogramma’s

Geregistreerde dieren bekijken
Noordelijke kortstaarthaaregel

Noordelijke kortstaarthaaregel

Hylomys peguensis

De Noordelijke kortstaarthaaregel, voor het eerst beschreven in 1859, werd lange tijd beschouwd als een ondersoort van de kortstaarthaaregel, maar moleculair en morfologisch onderzoek in 2023 bevestigde dat het een aparte soort is die wijdverspreid voorkomt op het vasteland van Zuidoost-Azië.

0 dieren · 0 nesten · 0 fokprogramma’s

Geregistreerde dieren bekijken
Noordelijke spitsmuistenrek

Noordelijke spitsmuistenrek

Microgale jobihely

De noordelijke spitsmuistenrek, voor het eerst beschreven in 2006 door Goodman, Raxworthy, Maminirina en Olson, valt vooral op door zijn uiterst beperkte en gefragmenteerde verspreidingsgebied; de soort is enkel bekend van twee kleine populaties op Madagaskar die bijna 500 km van elkaar verwijderd zijn.

0 dieren · 0 nesten · 0 fokprogramma’s

Geregistreerde dieren bekijken
Noordelijke witborstegel

Noordelijke witborstegel

Erinaceus roumanicus

In 1998 formeel erkend als een aparte soort, nadat genetisch onderzoek aantoonde dat het een andere soort is dan E. europaeus. Het dier heeft een kenmerkende witte vlek op de borst, waarmee het zich onderscheidt van zijn Europese verwant. In een groot deel van Oost-Europa is dit de meest voorkomende egelsoort.

0 dieren · 0 nesten · 0 fokprogramma’s

Geregistreerde dieren bekijken
Oostelijke bosegel

Oostelijke bosegel

Mesechinus orientalis

Beschreven in 2018 door He et al. De soort komt uitsluitend voor in het oosten van Heilongjiang (China) en heeft daardoor een zeer beperkt verspreidingsgebied. Ze onderscheidt zich door subtiele kenmerken van de schedel en het gebit, die haar scheiden van alle andere Mesechinus-soorten.

0 dieren · 0 nesten · 0 fokprogramma’s

Geregistreerde dieren bekijken
Rijsttenrek

Rijsttenrek

Oryzorictes hova

De Rijsttenrek, die in 1870 voor het eerst werd beschreven door Grandidier, is uniek onder zijn verwanten: het is de enige tenrek die is aangepast aan een deels gravende levenswijze. Men treft het dier vaak aan in rijstvelden, waar het met zijn krachtige voorpoten gangen graaft.

0 dieren · 0 nesten · 0 fokprogramma’s

Geregistreerde dieren bekijken
Rwenzori otterspitsmuis

Rwenzori otterspitsmuis

Micropotamogale ruwenzorii

De Rwenzori otterspitsmuis, voor het eerst beschreven in 1936 door Heim de Balsac, is een zeldzaam, semi-aquatisch zoogdier dat inheems is in de hooglandrivieren van Centraal-Afrika en is aangepast aan een leven in snelstromende bergbeken.

0 dieren · 0 nesten · 0 fokprogramma’s

Geregistreerde dieren bekijken
Slanke spitsmuistenrek

Slanke spitsmuistenrek

Microgale gracilis

De slanke spitsmuistenrek, die in 1896 voor het eerst werd beschreven door Forsyth Major, onderscheidt zich van zijn verwanten door een langgerekte, netvormig getekende snuit en brede voorpoten die zijn aangepast aan een deels gravende levenswijze; een combinatie van kenmerken die bij andere Microgale-soorten zelden voorkomt.

0 dieren · 0 nesten · 0 fokprogramma’s

Geregistreerde dieren bekijken
Somalische egel

Somalische egel

Atelerix sclateri

In 1895 ontdekt en beschreven door Oldfield Thomas. De soort komt uitsluitend voor in Somalië en Ethiopië, waardoor ze geografisch geïsoleerd is van alle andere egelsoorten. Ze onderscheidt zich door een lichte beharing op het gezicht in combinatie met een donkerdere aanzet van de oren.

0 dieren · 0 nesten · 0 fokprogramma’s

Geregistreerde dieren bekijken
Spitsmuishaaregel

Spitsmuishaaregel

Neotetracus sinensis

De Spitsmuishaaregel, voor het eerst beschreven in 1909, is de enige nog levende soort binnen zijn geslacht en komt voor in koele, vochtige bergbossen in delen van Zuid-China, Myanmar en Noord-Vietnam.

0 dieren · 0 nesten · 0 fokprogramma’s

Geregistreerde dieren bekijken
Spitsmuistandtenrek

Spitsmuistandtenrek

Microgale soricoides

De spitsmuistandtenrek, die in de jaren negentig voor het eerst werd beschreven door Jenkins, onderscheidt zich van zijn verwanten door ongewoon puntige, op die van een spitsmuis gelijkende tanden; hieraan dankt het dier zijn naam en hiermee neemt het een aparte positie in binnen de groep.

0 dieren · 0 nesten · 0 fokprogramma’s

Geregistreerde dieren bekijken
Taiva spitsmuistenrek

Taiva spitsmuistenrek

Microgale taiva

De Taiva spitsmuistenrek, voor het eerst beschreven in 1896 door Forsyth Major, is uniek onder zijn verwanten doordat hij voorkomt in zowel laagland- als bergbossen in vochtige gebieden verspreid over het oosten van Madagaskar, een ongebruikelijke verspreiding over verschillende habitattypen voor het geslacht Microgale.

0 dieren · 0 nesten · 0 fokprogramma’s

Geregistreerde dieren bekijken
Talazac spitsmuistenrek

Talazac spitsmuistenrek

Nesogale talazaci

De Talazac spitsmuistenrek, voor het eerst beschreven in 1896 door Forsyth Major, onderscheidt zich van zijn verwanten doordat hij voorkomt in een breed scala aan hoogtes en vegetatietypen: van laaglandregenwouden tot hooggelegen berggebieden in het oosten van Madagaskar.

0 dieren · 0 nesten · 0 fokprogramma’s

Geregistreerde dieren bekijken
Thomas spitsmuistenrek

Thomas spitsmuistenrek

Microgale thomasi

De Thomas spitsmuistenrek, voor het eerst beschreven in 1896 door Forsyth Major, onderscheidt zich van zijn verwanten doordat hij – in verhouding tot zijn lichaamslengte – een relatief korte staart heeft; bovendien is het een van de grotere soorten spitsmuistenrecs.

0 dieren · 0 nesten · 0 fokprogramma’s

Geregistreerde dieren bekijken
Viervingerige rijsttenrek

Viervingerige rijsttenrek

Oryzorictes tetradactylus

De Viervingerige rijsttenrek, voor het eerst beschreven in 1882 door Milne-Edwards & Grandidier, onderscheidt zich van zijn verwanten doordat hij aan zijn voorpoten slechts vier tenen heeft in plaats van vijf; een kenmerk dat uniek is binnen zijn geslacht.

0 dieren · 0 nesten · 0 fokprogramma’s

Geregistreerde dieren bekijken
Watertenrek

Watertenrek

Microgale mergulus

De Watertenrek, die in 1896 voor het eerst werd beschreven door Forsyth Major, is uniek onder zijn verwanten: het is de enige semi-aquatische tenrek, uitgerust met zwemvliezen en een waterafstotende vacht waarmee hij in stromende beken kan jagen.

0 dieren · 0 nesten · 0 fokprogramma’s

Geregistreerde dieren bekijken
Witbuikegel

Witbuikegel

Atelerix albiventris

Voor het eerst beschreven in 1840 door Wagner. Dit is de enige gedomesticeerde egelsoort en ze worden wereldwijd als huisdier gehouden. Het meest kenmerkende aspect is de grote verscheidenheid aan kleurvariaties en patronen die in het wild niet voorkomen.

4 dieren · 0 nesten · 1 fokprogramma’s

Geregistreerde dieren bekijken
Woestijnegel

Woestijnegel

Paraechinus aethiopicus

Voor het eerst beschreven in 1833 door Ehrenberg. Het is een van de kleinste egelsoorten en heeft een opvallend donker gezichtsmasker. Het is buitengewoon goed aangepast aan het leven in de woestijn en kan overleven met minimaal water.

0 dieren · 0 nesten · 0 fokprogramma’s

Geregistreerde dieren bekijken
Zuid-Afrikaanse egel

Zuid-Afrikaanse egel

Atelerix frontalis

Voor het eerst beschreven in 1817 door A. Smith. Het dier is direct herkenbaar aan de opvallende witte streep die van het voorhoofd tot aan de punt van de neus loopt. Dit is de enige Atelerix-soort die is aangepast aan de savannes van zuidelijk Afrika.

0 dieren · 0 nesten · 0 fokprogramma’s

Geregistreerde dieren bekijken
Zuidelijke witborstegel

Zuidelijke witborstegel

Erinaceus concolor

Voor het eerst beschreven in 1838 door Martin. Net als zijn noordelijke tegenhanger heeft hij een opvallende witte vlek op de borst, maar hij komt voor in Zuidoost-Europa en delen van het Midden-Oosten. In tegenstelling tot veel egels uit gematigde streken kan hij goed gedijen in drogere klimaten.

0 dieren · 0 nesten · 0 fokprogramma’s

Geregistreerde dieren bekijken
Zwartkoptenrek

Zwartkoptenrek

Hemicentetes nigriceps

De Zwartkoptenrek, die voor het eerst werd beschreven in 1875, is uniek onder zijn verwanten doordat hij over een gespecialiseerd orgaan in zijn rugstekels beschikt – een zogeheten stridulatie-orgaan – dat wordt gebruikt voor ultrasone communicatie.

0 dieren · 0 nesten · 0 fokprogramma’s

Geregistreerde dieren bekijken

Nog geen keuze opgeslagen.

Optioneel weigeren trekt je toestemming voor optionele statistieken in.