Slanke spitsmuistenrek
Microgale gracilis
De slanke spitsmuistenrek, die in 1896 voor het eerst werd beschreven door Forsyth Major, onderscheidt zich van zijn verwanten door een langgerekte, netvormig getekende snuit en brede voorpoten die zijn aangepast aan een deels gravende levenswijze; een combinatie van kenmerken die bij andere Microgale-soorten zelden voorkomt.
- NE
- DD
- LCHuidige status: Niet bedreigd
- NT
- VU
- EN
- CR
- RE
- EW
- EX
Huidige status: Niet bedreigd
Wat betekent dit?
De beoordeling wijst op een kleiner risico op uitsterven.
De categorieën volgen de IUCN Red List.- Rijk
- Animalia
- Stam
- Chordata
- Klasse
- Mammalia
- Orde
- Afrosoricida
- Onderorde
- Tenrecomorpha
- Familie
- Tenrecidae
- Onderfamilie
- Oryzorictinae
- Geslacht
- Microgale
- Soort
- Microgale gracilis
- Soortgroep
- Tenrek
Leer deze soort kennen
Biologie & ecologie
Leefgebied
De soort geeft de voorkeur aan vochtige bergbossen op een hoogte van ongeveer 1.200 tot 2.000 meter, waarbij ze vaak de dichte ondergroei en de bodem van valleien bewonen. Hoewel ze op uiteenlopende locaties worden aangetroffen, zijn hun precieze habitatvoorkeuren en de patronen in hun populatiedichtheid nog onvoldoende onderzocht.
Uiterlijke kenmerken
Deze middelgrote spitsmuistenrek weegt ongeveer 20–25 gram, heeft een kop-romplengte van 88–106 mm en een staart die korter is dan het lichaam (60–87 mm). De dichte, fluweelachtige vacht is donkerbruin met geelbruine spikkels op de rug; de onderzijde is lichtgrijs met een geelbruine zweem. Opvallende kenmerken zijn onder meer een slanke, langgerekte schedel die uitloopt in een snuit met een netvormig patroon, kleine ogen die deels door de vacht worden bedekt, en ongewoon brede voorpoten met vergrote klauwen – aanpassingen die wijzen op een deels gravende levenswijze. Microgale gracilis heeft een gereduceerd gebit, met slanke snij- en hoektanden die passen bij een leven op de grond.
Gedrag
Op basis van de morfologie, met name de stevige voorpoten en de langwerpige snuit, wordt aangenomen dat deze tenrek op de grond foerageert en zich mogelijk door zachte grond en bladerstrooisel beweegt of graaft. Het dier leeft waarschijnlijk solitair en is schuw, met gedrag dat typisch is voor soorten die aan de oppervlakte foerageren. Directe observaties van activiteitscycli, de grootte van het leefgebied en sociale interacties ontbreken echter.
Voeding
Er zijn geen specifieke gegevens over het dieet bekend, maar de lichaamsbouw en waarnemingen van het eten van ongewervelde bodemdieren wijzen erop dat het dier zich hoofdzakelijk voedt met insecten, zoals kevers en wormen. Net als andere spitsmuistenreks jaagt het waarschijnlijk in de strooisellaag of in de ondiepe bodem, al zijn er geen studies naar isotopensamenstelling of maaginhoud gedocumenteerd.
Voortplanting
Er is maar weinig bekend over de voortplantingsbiologie van deze soort. Incidentele placentalittekens bij vrouwtjes wijzen op een seizoensgebonden voortplanting, die waarschijnlijk plaatsvindt na het regenseizoen. Gezien de trends bij verwante Microgale-soorten duurt de draagtijd vermoedelijk ongeveer acht weken en zijn de worpen mogelijk klein. Specifieke gegevens over de worpgrootte, de frequentie van voortplanting of de ontwikkeling van jongen ontbreken vooralsnog.
Communicatie
Er zijn geen gerichte studies naar communicatiegedrag bij Microgale gracilis. Aangenomen wordt dat de soort gebruikmaakt van geurmarkering en tactiele signalen tijdens sociale interacties, met name bij moederzorg of paring. Incidentele piepjes of ultrasone geluiden, die bij verwante soorten wel zijn vastgesteld, zouden ook bij deze soort kunnen voorkomen, maar ze zijn vooralsnog niet gedocumenteerd.
Bedreigingen
Er wordt aangenomen dat de soort een relatief verspreid voorkomen en een stabiele populatie heeft. Ze komt voor in diverse beschermde bosgebieden, waaronder de nationale parken Marojejy, Ranomafana en Andringitra. De bedreiging van het leefgebied blijft matig door ontbossing en uitbreiding van de landbouw, met name op lagere hoogten; de populatie wordt echter geacht veerkrachtig te zijn en in staat zich aan te passen aan een zekere mate van verstoring van het leefgebied.
Deze soort als huisdier
Er zijn geen gegevens bekend over het houden of fokken van Microgale gracilis in gevangenschap. Zoals bij veel spitsmuistenreks het geval is, ontbreken er methoden voor verzorging, pogingen tot fokken in gevangenschap of vastgelegde protocollen. Hoe de soort reageert op gevangenschap en in hoeverre deze geschikt is voor ex situ-behoud, is onbekend.
Waar leeft deze soort?
Microgale gracilis is endemisch op Madagaskar en komt voor in het oostelijke deel van het eiland: van noordelijke reservaten zoals Marojejy en Anjanaharibe-Sud, via het centrale hoogland, tot aan Andohahela in het zuiden.
Verder lezen in de Knowledge Hub
Er zijn nog geen openbare Knowledge Hub-artikelen gekoppeld.
Gerelateerd onderzoek
Er zijn nog geen openbare onderzoeksrecords gekoppeld.
Bronnen
Gebruikte bronnen
- Stephenson, P.J., Soarimalala, V. & Goodman, S. 2016. Microgale gracilis. The IUCN Red List of Threatened Species 2016: e.T13343A97191617. https://dx.doi.org/10.2305/IUCN.UK.2016-1.RLTS.T13343A97191617.en. Accessed on 15 October 2026. Bron openen