Talazac spitsmuistenrek
Nesogale talazaci
De Talazac spitsmuistenrek, voor het eerst beschreven in 1896 door Forsyth Major, onderscheidt zich van zijn verwanten doordat hij voorkomt in een breed scala aan hoogtes en vegetatietypen: van laaglandregenwouden tot hooggelegen berggebieden in het oosten van Madagaskar.
- NE
- DD
- LCHuidige status: Niet bedreigd
- NT
- VU
- EN
- CR
- RE
- EW
- EX
Huidige status: Niet bedreigd
Wat betekent dit?
De beoordeling wijst op een kleiner risico op uitsterven.
De categorieën volgen de IUCN Red List.- Rijk
- Animalia
- Stam
- Chordata
- Klasse
- Mammalia
- Orde
- Afrosoricida
- Onderorde
- Tenrecomorpha
- Familie
- Tenrecidae
- Onderfamilie
- Oryzorictinae
- Geslacht
- Microgale
- Ondergeslacht
- Nesogale
- Soort
- Nesogale talazaci
- Soortgroep
- Tenrek
Leer deze soort kennen
Biologie & ecologie
Leefgebied
De soort komt voor in vochtige laagland- en bergbossen, op hoogtes variërend van zeeniveau tot ongeveer 2300 meter. Hoewel ze doorgaans in primair regenwoud worden aangetroffen, kunnen ze een zekere mate van verstoring verdragen; in sterk ontboste gebieden ontbreken ze echter meestal.
Uiterlijke kenmerken
De Talazac spitsmuistenrek is een middelgrote soort onder de spitsmuistenreks, met een kop-romplengte van ongeveer 100–128 mm, een staart tot 150 mm lang en een gemiddeld gewicht van 34–38 gram bij volwassen exemplaren. Het spoelvormige lichaam is aan de bovenzijde bedekt met een zachte, donker- tot roodbruine vacht, terwijl de onderzijde een lichtere, geelgrijze kleur heeft. De staart is lang en slank en steekt voorbij de lengte van het lichaam uit. Met zijn puntige snuit en stevige ledematen is het dier aangepast aan zowel een leven op de grond als het af en toe klimmen in bomen; zijn lichaamsbouw is bovendien robuuster dan die van zijn verwanten.
Gedrag
De Talazac spitsmuistenrek is een nachtdier dat hoofdzakelijk op de grond leeft; hij verplaatst zich via paden in de strooisellaag en door tunnels onder plantaardig afval. Hoewel het dier grotendeels bodembewonend is, wordt het soms waargenomen terwijl het in lage vegetatie of tussen wortels klimt. Hij beweegt zich geruisloos door het bos en vertrouwt op geur en tastzin om de omgeving te verkennen en op jacht te gaan. Men gaat ervan uit dat de soort solitair en territoriaal is, waarbij slechts kortstondige territoriale confrontaties zijn gedocumenteerd. Er zijn geen formele studies bekend over de grootte van het woongebied of het nestgedrag.
Voeding
Deze soort voedt zich met diverse ongewervelde dieren, waaronder kevers, sprinkhanen, larven en af en toe kleine kikkers die hij toevallig vangt. Hij foerageert in de grond en tussen het bladerstrooisel, waarbij hij scherpe snuitbewegingen en voorpoten gebruikt om prooien te bemachtigen. Zelfs kleinere tenreks worden opgegeten als ze samen met deze dieren gevangen worden. Het opsporen van prooien is sterk afhankelijk van geur en verkennend graafgedrag.
Voortplanting
De voortplantingsbiologie is uitsluitend in gevangenschap bestudeerd. De draagtijd bedraagt ongeveer 62–63 dagen en een worp bestaat uit één tot vijf jongen. De jongen worden naakt en blind geboren; hun ogen openen zich na ongeveer drie weken en ze bereiken na circa drie maanden de volwassenheid. Over het tijdstip van voortplanting in het wild en de ontwikkeling van de jongen is vooralsnog weinig bekend.
Communicatie
Er is een gebrek aan direct onderzoek naar de communicatie van dit dier. Net als bij verwante soorten is het waarschijnlijk dat het gebruikmaakt van geurmarkeringen en tactiele signalen tijdens korte ontmoetingen of bij de moederzorg. Er zijn geen vocalisaties gedocumenteerd, maar mogelijk komen er zachte piepjes voor tijdens agressieve interacties of bij de paring.
Bedreigingen
De Talazac spitsmuistenrek wordt door de IUCN geclassificeerd als 'niet bedreigd' (Least Concern), vanwege zijn relatief grote verspreidingsgebied en het voorkomen in diverse beschermde bosgebieden. Desondanks wordt aangenomen dat de populatie afneemt door ontbossing, versnippering van het leefgebied, mijnbouw en de uitbreiding van de landbouw. Hoewel de soort in zekere mate bosranden kan verdragen die door de mens zijn beïnvloed, blijft intact bos cruciaal voor zijn voortbestaan.
Deze soort als huisdier
Er zijn momenteel geen gegevens bekend over het houden of fokken van de Talazac spitsmuistenrek in gevangenschap. Voor zover bekend wordt de soort in geen enkele dierentuin of privécollectie gehouden, en er zijn geen protocollen voor de verzorging of het beheer ervan ontwikkeld. Het aanpassingsvermogen van de soort aan een leven in gevangenschap is nog niet onderzocht.
Waar leeft deze soort?
Deze soort is endemisch in het oosten van Madagaskar; het verspreidingsgebied strekt zich uit van noordelijke gebieden zoals Montagne d’Ambre en het schiereiland Masoala, via de centraal-oostelijke regio’s, waaronder Ambatovy, Analamazaotra en Ranomafana, tot aan een geïsoleerde vindplaats nabij Ambohitantely.
Verder lezen in de Knowledge Hub
Er zijn nog geen openbare Knowledge Hub-artikelen gekoppeld.
Gerelateerd onderzoek
Er zijn nog geen openbare onderzoeksrecords gekoppeld.
Bronnen
Gebruikte bronnen
- Stephenson, P.J., Soarimalala, V. & Goodman, S. 2016. Microgale talazaci. The IUCN Red List of Threatened Species 2016: e.T41315A97202475. https://dx.doi.org/10.2305/IUCN.UK.2016-1.RLTS.T41315A97202475.en. Accessed on 17 October 2026. Bron openen