Major's langstaartspitsmuistenrek
Microgale majori
De Major's langstaartspitsmuistenrek, voor het eerst beschreven in 1918 door Thomas, onderscheidt zich van zijn verwanten doordat hij een staart heeft die bijna twee keer zo lang is als zijn lichaam – een opvallend sierlijk kenmerk dat ongebruikelijk is binnen het geslacht *Microgale*.
- NE
- DD
- LCHuidige status: Niet bedreigd
- NT
- VU
- EN
- CR
- RE
- EW
- EX
Huidige status: Niet bedreigd
Wat betekent dit?
De beoordeling wijst op een kleiner risico op uitsterven.
De categorieën volgen de IUCN Red List.- Rijk
- Animalia
- Stam
- Chordata
- Klasse
- Mammalia
- Orde
- Afrosoricida
- Onderorde
- Tenrecomorpha
- Familie
- Tenrecidae
- Onderfamilie
- Oryzorictinae
- Geslacht
- Microgale
- Soort
- Microgale majori
- Soortgroep
- Tenrek
Leer deze soort kennen
Biologie & ecologie
Leefgebied
De soort komt hoofdzakelijk voor in de vochtige bossen in het oosten, maar ook in sommige drogere bossen in het westen, op hoogtes variërend van ongeveer 785 tot 2000 meter. Ze bewoont zowel laagland- als bergregenwouden en kan in zekere mate verstoring van haar leefgebied verdragen. Hoewel ze wijdverspreid is over het hele eiland – van het noorden tot het zuiden – zijn de precieze voorkeuren voor een leefgebied en de populatiedichtheden nog maar nauwelijks onderzocht.
Uiterlijke kenmerken
De Major's langstaartspitsmuistenrek weegt ongeveer 5,6 tot 7,5 gram en heeft een kop-romplengte van circa 6,3 tot 7,2 centimeter. Het dier bezit een opvallend lange staart (11,5–12,9 cm), die bijna twee keer zo lang is als zijn lichaam. Het lichaam is spoelvormig, met een dichte, donkerbruine vacht op de rug en een donkergrijze buikzijde, die soms roodachtige of geelachtige tinten vertoont. De oren zijn relatief groot (13–15 mm) en het dier beschikt over krachtige voorpoten en een verlengde buitenste teen; kenmerken die erop wijzen dat het dier ook tijd in bomen doorbrengt.
Gedrag
Er is weinig bekend over het gedrag van de soort, omdat deze zelden wordt waargenomen. Morfologische kenmerken, zoals een zeer lange staart en krachtige ledematen, wijzen op een deels klimmende levenswijze, waarbij het dier in takken klimt en zowel op de grond als laag in bomen naar voedsel zoekt. Hoewel waarnemingsgegevens ontbreken, leidt de soort waarschijnlijk een verborgen, grotendeels op de grond gericht bestaan – vergelijkbaar met andere spitsmuistenreks – en gebruikt hij af en toe holen of bladafval als schuilplaats.
Voeding
Er zijn geen gegevens beschikbaar over het dieet van deze tenrek; analyses van de darminhoud wijzen echter op een insectenetend dieet, zoals dat gebruikelijk is bij spitsmuistenreks, waarbij het dier zich voedt met ongewervelde dieren zoals insecten en regenwormen. De lichaamsbouw van het dier sluit aan bij een levenswijze waarbij het op de bodem foerageert in een omgeving met een rijke strooisellaag.
Voortplanting
Er is vrijwel niets bekend over de voortplanting van de Major's langstaartspitsmuistenrek. De soort is niet in gevangenschap bestudeerd en er zijn geen waarnemingen bekend met betrekking tot de draagtijd, de grootte van het nest, de seizoensgebondenheid van de voortplanting of de ontwikkeling van de jongen. Mogelijk volgt de soort algemene patronen die bij andere spitsmuistenreks worden gezien, maar specifieke details zijn volledig ongedocumenteerd gebleven.
Communicatie
Er zijn geen soortspecifieke studies naar de communicatie van Major's langstaartspitsmuistenrek. Men vermoedt dat het dier gebruikmaakt van geurmarkeringen en tactiele signalen tijdens korte interacties of moederzorg, vergelijkbaar met het gedrag van verwante spitsmuistenreks. Er zijn geen vocalisaties of ultrasone signalen vastgelegd.
Bedreigingen
Het heeft een relatief breed verspreidingsgebied en komt voor in talrijke beschermde bossen, waaronder Manongarivo, Ambohitantely, Andrahomana en Andringitra. Niettemin gaat het verlies van leefgebied door ontbossing, verandering in landgebruik en bosbranden over het hele verspreidingsgebied door. Populatietrends blijven onduidelijk en uitgebreide veldstudies zullen nodig zijn voor de beoordeling van de instandhouding op de lange termijn.
Deze soort als huisdier
Er zijn geen gegevens bekend over het houden of fokken van deze soort in gevangenschap. De soort wordt niet gehouden in dierentuinen of privécollecties, en er zijn geen protocollen voor de verzorging ervan gedocumenteerd. In hoeverre de soort in gevangenschap kan gedijen of zich daaraan kan aanpassen, is volledig onbekend.
Waar leeft deze soort?
De Major's langstaartspitsmuistenrek is endemisch op Madagaskar.
Verder lezen in de Knowledge Hub
Er zijn nog geen openbare Knowledge Hub-artikelen gekoppeld.
Gerelateerd onderzoek
Er zijn nog geen openbare onderzoeksrecords gekoppeld.
Bronnen
Gebruikte bronnen
- Stephenson, P.J., Soarimalala, V. & Goodman, S. 2016. Microgale majori. The IUCN Red List of Threatened Species 2016: e.T62016A97200480. https://dx.doi.org/10.2305/IUCN.UK.2016-1.RLTS.T62016A97200480.en. Accessed on 16 October 2026. Bron openen