Ga naar de inhoud
The Hedgehog Program The Hedgehog ProgramResearch & Education
EN NL

Winkelwagen 0 artikelen

Je winkelwagen is nog leeg. Ontdek iets om verder te leren en ontdekken.

Bekijk de winkel

Langstaarttenrek

Microgale longicaudata

De Langstaarttenrek, voor het eerst beschreven door Thomas in 1882, is uniek onder zijn verwanten doordat hij over een zeer lange grijpstaart beschikt die doorgaans aanzienlijk langer is dan zijn lichaamslengte.

Microgale longicaudata
  1. NE
  2. DD
  3. LCHuidige status: Niet bedreigd
  4. NT
  5. VU
  6. EN
  7. CR
  8. RE
  9. EW
  10. EX

Huidige status: Niet bedreigd

Wat betekent dit?

De beoordeling wijst op een kleiner risico op uitsterven.

De categorieën volgen de IUCN Red List.
Beoordeling: 2016Bron van de beoordeling
Rijk
Animalia
Stam
Chordata
Klasse
Mammalia
Orde
Afrosoricida
Onderorde
Tenrecomorpha
Familie
Tenrecidae
Onderfamilie
Oryzorictinae
Geslacht
Microgale
Soort
Microgale longicaudata
Soortgroep
Tenrek

Leer deze soort kennen

Biologie & ecologie

Leefgebied

De soort komt voor op hoogtes variërend van ongeveer 530 tot 2500 meter. Ze is te vinden in zowel laagland- als bergregenwouden en verdraagt ​​een zekere mate van verstoring van het leefgebied; zo kan ze standhouden in gedeeltelijk aangetaste bosgebieden. Hoewel het verspreidingsgebied relatief uitgestrekt is, blijft gedetailleerde informatie over de geprefereerde microhabitats en de populatiedichtheid beperkt.

Uiterlijke kenmerken

Met een gewicht van ongeveer 6 tot 11 gram en een kop-romplengte van 59–80 mm, heeft dit dier een uitzonderlijk lange staart van 136–158 mm – meer dan twee keer de lengte van het lichaam. De zachte, dichte vacht op de rug is roodbruin, terwijl de onderzijde lichtgrijs is, vaak met een gelige (buff) tint. De staart is aan de bovenzijde duidelijk grijsbruin en aan de onderzijde roodachtig geel. De achtervoeten en tenen zijn langwerpig, wat het dier helpt bij zijn deels in bomen levende levenswijze. Het uiteinde van de staart is bovendien deels onbehaard en bedekt met brede, dwars geplaatste schubben; kenmerken die zelfs onder boombewonende tenreks ongebruikelijk zijn.

Gedrag

De Langstaarttenrek is zowel overdag als 's nachts actief; individuele dieren volgen hun eigen activiteits- en rustcycli in plaats van een uniform ritme. De lichaamsbouw wijst op een klimmende levenswijze, waarbij het dier in kleine takken klimt en zowel op de grond als laag in de bomen naar voedsel zoekt. Een exemplaar in gevangenschap werd rond 18.30 uur actief en keerde voor de dagrust terug naar een nest van bladafval met een doorsnede van ongeveer 5 cm; dit patroon weerspiegelt waarschijnlijk het gedrag in het wild, al ontbreken er bredere gedragsgegevens.

Voeding

Deze tenrek zoekt in de bosbodem, tussen het strooisel, naar ongewervelde bodemdieren zoals kevers, spinnen, mieren, sprinkhanen en zelfs vlokreeftjes. In gevangenschap at het dier insecten met een lengte tot 6 cm; hierbij gebruikte het zijn staart en achterpoten als steunpunt tijdens het hanteren van de prooi, wat onderstreept hoe efficiënt het dier op de grond naar voedsel zoekt. Er zijn geen studies bekend over het dieet van deze soort in relatie tot specifieke seizoenen of habitats.

Voortplanting

Er is weinig informatie beschikbaar over de voortplanting. Bij één in het wild gevangen vrouwtje, dat in november werd verzameld, werden twee placentalittekens aangetroffen; dit wijst op een klein nest, wat kenmerkend is voor verwante soorten. De draagtijd, de nestgrootte, het tijdstip van voortplanting en de ontwikkeling van de jongen zijn voor deze soort nog niet onderzocht, al bieden algemene patronen bij verwante soorten een grove richtlijn.

Communicatie

Er zijn geen specifieke onderzoeken naar communicatie bij deze soort. Er wordt aangenomen dat ze, net als andere spitsmuizen, vertrouwen op geurmarkeringen en tactiele signalen tijdens korte interacties of moederlijke zorg. Vocalisaties zoals piepen of ultrasone signalen kunnen voorkomen, maar blijven ongedocumenteerd.

Bedreigingen

Deze soort komt voor in een uitgestrekt gebied en is aanwezig in diverse beschermde bosgebieden. De populatie lijkt echter af te nemen; de soort wordt bedreigd door voortdurend verlies van leefgebied als gevolg van houtkap, ontginning voor landbouw en branden. Aanhoudende monitoring en veldstudies zijn noodzakelijk om meer inzicht te krijgen in de veerkracht op lange termijn en de populatietrends.

Deze soort als huisdier

Er zijn geen betrouwbare gegevens bekend over het houden of fokken van de Langstaarttenrek in gevangenschap. Er zijn geen protocollen voor de verzorging van deze soort bekend, hij komt in geen enkele dierentuincollectie voor en het is onbekend hoe het dier reageert op omstandigheden in gevangenschap.

Waar leeft deze soort?

Madagaskar

Langstaarttenrek · Madagaskar

Deze soort is endemisch op Madagaskar en komt wijdverbreid voor in de vochtige bossen van het noorden, het centrale hoogland en het oosten en zuidoosten.

Verder lezen in de Knowledge Hub

Er zijn nog geen openbare Knowledge Hub-artikelen gekoppeld.

Gerelateerd onderzoek

Er zijn nog geen openbare onderzoeksrecords gekoppeld.

Bronnen

Gebruikte bronnen

  1. Stephenson, P.J., Soarimalala, V. & Goodman, S. 2016. Microgale longicaudata. The IUCN Red List of Threatened Species 2016: e.T13344A97200213. https://dx.doi.org/10.2305/IUCN.UK.2016-1.RLTS.T13344A97200213.en. Accessed on 16 October 2026. Bron openen

Nog geen keuze opgeslagen.

Optioneel weigeren trekt je toestemming voor optionele statistieken in.