Max's kortstaarthaaregel
Hylomys maxi
De Max's kortstaarthaaregel, die in 1933 voor het eerst werd beschreven door Sody en lang als een ondersoort van de Javaanse kortstaarthaaregel werd beschouwd, kreeg in 2023 officieel de status van een zelfstandige soort; dit vanwege zijn grotere lichaamsbouw en zijn verspreidingsgebied in bergbossen.
- NEHuidige status: Niet beoordeeld
- DD
- LC
- NT
- VU
- EN
- CR
- RE
- EW
- EX
Huidige status: Niet beoordeeld
Wat betekent dit?
Deze soort is nog niet beoordeeld.
De categorieën volgen de IUCN Red List.- Rijk
- Animalia
- Stam
- Chordata
- Klasse
- Mammalia
- Orde
- Eulipotyphla
- Familie
- Erinaceidae
- Onderfamilie
- Galericinae
- Geslacht
- Hylomys
- Soort
- Hylomys maxi
- Soortgroep
- Haaregel
Leer deze soort kennen
Biologie & ecologie
Leefgebied
Het geeft de voorkeur aan koele, vochtige bosmilieus en komt op grotere hoogten vaker voor dan in de lager gelegen dipterocarp-bossen.
Uiterlijke kenmerken
De Max's kortstaarthaaregel is een robuust, behaard zoogdier met een lichaamslengte van ongeveer 12–16 cm, een korte staart van slechts enkele centimeters en een gewicht dat varieert van 43 tot 80 gram; hiermee is hij groter dan veel van zijn verwanten. Zijn vacht is stug en aan de bovenzijde bruinachtig van kleur, terwijl de buikzijde een gelige tint heeft. De schedel en het gebit zijn robuuster dan bij nauw verwante soorten, waarbij de kenmerkende kiezen en snijtanden wijzen op aanpassingen aan zijn dieet.
Gedrag
Deze soort vertoont cathemerale activiteit, wat betekent dat de dieren zowel overdag als 's nachts op zoek gaan naar voedsel, en ze worden doorgaans alleen of in kleine groepjes van twee tot drie individuen aangetroffen. Hun actieradius is beperkt en beslaat ongeveer 30 tot 40 meter. Het zijn bodembewonende dieren die zich door de bosbodem verplaatsen, waarbij ze met hun lange snuit rondsnuffelen en in de grond wroeten. Ze staan bekend om hun schuwe aard en laten smalle paadjes achter in de dichte ondergroei.
Voeding
Hun dieet is omnivoor en opportunistisch; het omvat onder meer insecten zoals kevers en krekels, regenwormen en, in de nabijheid van mensen, cassave of bananen. Waarnemingen in gevangenschap tonen aan dat ze ook vis, garnalen of rauw vlees eten, maar weinig fruit. Hun spijsverterings- en stofwisselingskenmerken weerspiegelen een aanpassing aan uiteenlopende voedselbronnen en koelere microklimaten in hooggelegen gebieden.
Voortplanting
In maart werd een vrouwtje met twee embryo's waargenomen, en tussen mei en november werden zogende vrouwtjes geregistreerd; dit wijst op een langgerekte of seizoensgebonden voortplantingscyclus. Verdere details over de voortplanting zijn nog niet onderzocht.
Communicatie
Hoewel er weinig over bekend is, maakt de kortstaarthaaregel waarschijnlijk gebruik van geurmarkeringen en mogelijk zachte vocalisaties voor interactie en territoriaal gedrag. Hun scherpe reukvermogen en hun tastzin, ondersteund door snorharen, vormen belangrijke communicatiemiddelen in dichtbeboste leefgebieden.
Bedreigingen
De Max's kortstaarthaaregel is nog niet afzonderlijk beoordeeld door de IUCN en valt onder de bredere categorie “kortstaarthaaregel”, die als ‘niet bedreigd’ (Least Concern) wordt beschouwd. Vanwege zijn specialisatie in bergbossen is de soort echter mogelijk kwetsbaar voor ontbossing, versnippering van het leefgebied en klimaatverandering. Hij komt voor in diverse beschermde gebieden, zoals Taman Negara en Kerinci Seblat.
Deze soort als huisdier
Er zijn geen gegevens bekend over het houden van de Max's kortstaarthaaregel in gevangenschap. Vanwege zijn specifieke habitat- en dieetbehoeften, in combinatie met zijn schuwe en verborgen levenswijze, is dit dier ongeschikt voor een doorsnee omgeving in gevangenschap.
Waar leeft deze soort?
Deze soort bewoont heuvel- en bergbossen in het zuiden van het Maleisisch schiereiland en het noorden van Sumatra; op Sumatra komt de soort voor op hoogtes tussen 100 en 2000 meter, op het Maleisisch schiereiland tussen 600 en 1700 meter, met een mogelijk verspreidingsgebied dat zich uitstrekt tot in het zuiden van Thailand.
Verder lezen in de Knowledge Hub
Er zijn nog geen openbare Knowledge Hub-artikelen gekoppeld.
Gerelateerd onderzoek
Er zijn nog geen openbare onderzoeksrecords gekoppeld.
Bronnen
Gebruikte bronnen
- Arlo Hinckley, Miguel Camacho-Sanchez, Marcus A H Chua, Manuel Ruedi, Darrin Lunde, Jesús E Maldonado, Hasmahzaiti Omar, Jennifer A Leonard, Melissa T R Hawkins, An integrative taxonomic revision of lesser gymnures (Eulipotyphla: Hylomys) reveals five new species and emerging patterns of local endemism in Tropical East Asia, Zoological Journal of the Linnean Society, Volume 202, Issue 2, October 2024, zlad177, https://doi.org/10.1093/zoolinnean/zlad177 Bron openen