Ga naar de inhoud
The Hedgehog Program The Hedgehog ProgramResearch & Education
EN NL

Winkelwagen 0 artikelen

Je winkelwagen is nog leeg. Ontdek iets om verder te leren en ontdekken.

Bekijk de winkel

Noord-Afrikaanse egel

Atelerix algirus

Voor het eerst beschreven in 1840 door Lereboullet. Het is de enige egelsoort die zowel in Noord-Afrika als op diverse eilanden in de Middellandse Zee voorkomt. Door zijn bleke stekels en witte vacht op het gezicht is hij gemakkelijk te onderscheiden van de meeste andere Atelerix-soorten.

Atelerix algirus
  1. NE
  2. DD
  3. LCHuidige status: Niet bedreigd
  4. NT
  5. VU
  6. EN
  7. CR
  8. RE
  9. EW
  10. EX

Huidige status: Niet bedreigd

Wat betekent dit?

De beoordeling wijst op een kleiner risico op uitsterven.

De categorieën volgen de IUCN Red List.
Beoordeling: 2022Bron van de beoordeling
Rijk
Animalia
Stam
Chordata
Klasse
Mammalia
Orde
Eulipotyphla
Familie
Erinaceidae
Onderfamilie
Erinaceinae
Geslacht
Atelerix
Soort
Atelerix algirus
Soortgroep
Egels

Leer deze soort kennen

Biologie & ecologie

Leefgebied

De aanwezigheid ervan in Spanje wordt beschouwd als het gevolg van een door de mens teweeggebrachte introductie in een ver verleden, die mogelijk teruggaat tot de Romeinse tijd. Deze soort gedijt goe…

Lees de volledige tekst

De aanwezigheid ervan in Spanje wordt beschouwd als het gevolg van een door de mens teweeggebrachte introductie in een ver verleden, die mogelijk teruggaat tot de Romeinse tijd. Deze soort gedijt goed in een mediterraan klimaat en komt voor in uiteenlopende habitats, zoals droog struikgewas, graslanden, bosranden en zelfs in tuinen in voorsteden of agrarische gebieden. De soort is opvallend goed bestand tegen verstoorde omgevingen en wordt vaak aangetroffen in de nabijheid van menselijke nederzettingen, mits er enige natuurlijke beschutting aanwezig is, zoals heggen of stenen muren. De egel vermijdt extreem droge woestijngebieden en dichte bossen; hij geeft de voorkeur aan halfopen landschappen die zowel voedselgelegenheid als nestplaatsen bieden.

Uiterlijke kenmerken

De Noord-Afrikaanse egel is middelgroot in vergelijking met andere egelsoorten; hij bereikt doorgaans een lengte van 20 tot 25 centimeter en een gewicht tussen de 400 en 700 gram. Het dier heeft rela…

Lees de volledige tekst

De Noord-Afrikaanse egel is middelgroot in vergelijking met andere egelsoorten; hij bereikt doorgaans een lengte van 20 tot 25 centimeter en een gewicht tussen de 400 en 700 gram. Het dier heeft relatief korte poten en een rond lichaam dat bedekt is met crèmewitte of lichtbruine stekels, die over het algemeen lichter van kleur zijn dan die van de Europese egel. Een van de kenmerkende eigenschappen is de lichtere kleur van het gezicht en de buik – vaak zachtcrème of lichtbruin – in combinatie met een smallere en langere snuit. De oren zijn relatief klein en minder opvallend dan bij soorten die aan een woestijnklimaat zijn aangepast. In vergelijking met zijn Europese verwant heeft hij minder stekels en is er meer onbedekte huid op de buik zichtbaar. Er is nauwelijks sprake van seksuele dimorfie (verschillen in uiterlijk tussen mannetjes en vrouwtjes), en het gewicht kan per seizoen variëren, afhankelijk van de beschikbaarheid van voedsel en de temperatuur. Al met al heeft het dier een compacte, behendige verschijning die uitstekend is aangepast aan warme klimaten.

Gedrag

De Noord-Afrikaanse egel is een solitair en nachtactief dier. Overdag rust hij in holen, onder rotsen of in dichte vegetatie. Kort na zonsondergang wordt hij actief en foerageert hij de hele nacht do…

Lees de volledige tekst

De Noord-Afrikaanse egel is een solitair en nachtactief dier. Overdag rust hij in holen, onder rotsen of in dichte vegetatie. Kort na zonsondergang wordt hij actief en foerageert hij de hele nacht door, om vervolgens vóór zonsopgang weer naar zijn schuilplaats terug te keren. Tijdens hete zomerdagen of in perioden van droogte kan het dier in een toestand van tijdelijke lusteloosheid (torpor) raken om energie te besparen en waterverlies te beperken. Hoewel hij geen langdurige winterslaap houdt zoals de Europese egel, kan hij zijn activiteit in koudere of drogere maanden aanzienlijk verminderen, zeker in gebieden op grotere hoogte. De soort is territoriaal en vermijdt doorgaans direct contact met soortgenoten, behalve tijdens het paarseizoen. Het dier kan relatief grote afstanden afleggen op zoek naar voedsel en geschikte nestplaatsen, en staat bekend om zijn vermogen zich aan te passen aan uiteenlopende omgevingsomstandigheden.

Voeding

De Noord-Afrikaanse egel is een opportunistische eter met een dieet dat voornamelijk bestaat uit ongewervelde dieren. Hij eet een verscheidenheid aan kevers, rupsen, slakken, naaktslakken, mieren en …

Lees de volledige tekst

De Noord-Afrikaanse egel is een opportunistische eter met een dieet dat voornamelijk bestaat uit ongewervelde dieren. Hij eet een verscheidenheid aan kevers, rupsen, slakken, naaktslakken, mieren en andere geleedpotigen, evenals kleine gewervelde dieren zoals hagedissen, vogeleieren of af en toe aas, indien beschikbaar. Hij vult zijn dieet ook aan met plantaardig materiaal zoals gevallen fruit of zachte vegetatie. In landbouwgebieden kan het profiteren van de toegenomen insectenpopulaties en voedselverspilling, hoewel het gebruik van pesticiden risico's met zich meebrengt. Het foerageergedrag vindt meestal plaats op de grond, waarbij wordt gesnuffeld en gegraven door bladafval of de bovengrond. Seizoensgebonden variatie in de beschikbaarheid van prooien beïnvloedt het voedingspatroon, en de egel kan tijdens droge perioden grotere afstanden afleggen om voldoende voedsel te vinden. De wateropname wordt meestal verkregen uit vochtige prooien of dauw, aangezien stilstaand water in het wild zelden wordt gebruikt.

Voortplanting

De voortplanting bij de Noord-Afrikaanse egel vindt doorgaans plaats in het voorjaar en het begin van de zomer, al kan het lokale klimaat de precieze timing beïnvloeden. Het paringsritueel gaat gepaa…

Lees de volledige tekst

De voortplanting bij de Noord-Afrikaanse egel vindt doorgaans plaats in het voorjaar en het begin van de zomer, al kan het lokale klimaat de precieze timing beïnvloeden. Het paringsritueel gaat gepaard met langdurig rondjes om elkaar heen lopen, waarbij de dieren geluiden maken en communiceren via geuren. Na een geslaagde paring bouwt het vrouwtje een nest op een beschutte plek, zoals in een hol of onder dichte begroeiing. De draagtijd bedraagt ​​ongeveer 30 tot 40 dagen, waarna het vrouwtje een nest van drie tot vijf jongen werpt. De jongen worden blind en zonder verharde stekels geboren; deze laatste ontwikkelen zich binnen enkele dagen. Na ongeveer twee weken gaan de ogen open en na vier tot zes weken worden de jongen gespeend. De moeder draagt ​​de volledige zorg voor het nageslacht; de mannetjes spelen hierin geen enkele rol. De dieren bereiken binnen het eerste levensjaar hun geslachtsrijpheid en onder gunstige omstandigheden kan er vóór de herfst nog een tweede nest worden voortgebracht. In het wild worden ze naar schatting drie tot vijf jaar oud, al kunnen exemplaren in gevangenschap een hogere leeftijd bereiken.

Communicatie

Communicatie bij de Noord-Afrikaanse egel verloopt vermoedelijk hoofdzakelijk via geur; zo gebruiken ze geurmarkeringen om hun territorium af te bakenen en hun voortplantingsstatus kenbaar te maken. …

Lees de volledige tekst

Communicatie bij de Noord-Afrikaanse egel verloopt vermoedelijk hoofdzakelijk via geur; zo gebruiken ze geurmarkeringen om hun territorium af te bakenen en hun voortplantingsstatus kenbaar te maken. Net als andere egels beschikt deze soort waarschijnlijk over goed ontwikkelde geurklieren, al is er weinig specifiek onderzoek gedaan naar de structuur van deze klieren bij dit dier. Daarnaast vindt communicatie plaats door middel van geluiden, zoals sissen, snuiven en klikken – vooral tijdens agressieve interacties of in de context van de voortplanting. Tijdens de paringsperiode spelen vocalisaties en geursporen een belangrijke rol bij het herkennen van een potentiële partner. Visuele communicatie is van ondergeschikt belang, aangezien deze soort vooral actief is bij weinig licht en sterk vertrouwt op zijn reuk- en gehoorvermogen. Er is geen specifiek onderzoek verricht naar de onderlinge communicatie binnen deze soort; daarom is een groot deel van de beschikbare informatie afgeleid van verwante egelsoorten.

Bedreigingen

Hoewel de egel te maken heeft met enkele lokale bedreigingen, dragen zijn aanpassingsvermogen en grote verspreidingsgebied bij aan zijn relatief stabiele status. Habitatdegradatie als gevolg van vers…

Lees de volledige tekst

Hoewel de egel te maken heeft met enkele lokale bedreigingen, dragen zijn aanpassingsvermogen en grote verspreidingsgebied bij aan zijn relatief stabiele status. Habitatdegradatie als gevolg van verstedelijking, uitbreiding van de landbouw en de ontwikkeling van infrastructuur kan leiden tot het verlies van nest- en foerageergebieden. Verkeersdoden komen steeds vaker voor in de buurt van menselijke nederzettingen. Het gebruik van pesticiden en herbiciden kan de beschikbaarheid van voedsel verminderen en giftige stoffen in het lichaam van de egel brengen. In sommige gebieden worden egels vervolgd vanwege culturele overtuigingen of gedood door huisdieren. Ondanks deze uitdagingen blijft de soort voortbestaan ​​in aangepaste landschappen en profiteert hij vaak van tuinen, parken en landbouwgronden waar beschutting en prooi te vinden zijn. Langetermijntrends in de populatie zijn nog slecht gedocumenteerd en verder onderzoek is nodig om regionale afnames of bedreigingen te beoordelen.

Deze soort als huisdier

De Noord-Afrikaanse egel wordt soms in gevangenschap gehouden, vooral in opvangcentra voor wilde dieren en dierentuinen binnen zijn natuurlijke verspreidingsgebied. Hij komt niet vaak voor in de inte…

Lees de volledige tekst

De Noord-Afrikaanse egel wordt soms in gevangenschap gehouden, vooral in opvangcentra voor wilde dieren en dierentuinen binnen zijn natuurlijke verspreidingsgebied. Hij komt niet vaak voor in de internationale handel in huisdieren, deels vanwege exportbeperkingen en zijn beschermde status in sommige regio's. In gevangenschap heeft hij een warme, droge omgeving nodig met voldoende schuilplaatsen en toegang tot een insectenrijk dieet. Hij is minder vatbaar voor obesitas en stofwisselingsstoornissen dan gedomesticeerde egels, maar heeft nog steeds baat bij een verrijkende leefomgeving en een gevarieerd dieet. Individuen in gevangenschap kunnen stressgerelateerd gedrag vertonen als ze te veel worden aangeraakt of in ongeschikte omstandigheden worden gehouden. Het voortplantingssucces in gevangenschap is sporadisch en niet uitgebreid onderzocht. Hoewel hij niet als een typische huisdiersoort wordt beschouwd, kan hij educatieve waarde hebben in regionale natuurbeschermingsprogramma's of publieksvoorlichtingsinitiatieven. Hij maakt geen deel uit van gestructureerde fokprogramma's en inspanningen om de soort te behouden richten zich voornamelijk op habitatbescherming en co-existentie in stedelijke en agrarische gebieden.

Waar leeft deze soort?

Noordelijk Afrika + Spanje

Noord-Afrikaanse egel · Noordelijk Afrika + Spanje

De Noord-Afrikaanse egel heeft een natuurlijk verspreidingsgebied dat zich uitstrekt over delen van Noord-Afrika, waaronder Marokko, Algerije, Tunesië en Libië; daarnaast komt de soort voor in kustgebieden van Zuid-Spanje en op enkele mediterrane eilanden, zoals Mallorca.

Verder lezen in de Knowledge Hub

Egelhuisjes, bladhopen en stapels houtblokken voor egels in Europa

Wilde egels in Europa hebben droge, veilige plekken nodig om te slapen, hun jongen groot te brengen en een winterslaap te houden. Ontdek hoe je een goed egelhuis kiest, bouwt en plaatst, en hoe eenvoudige stapels bladeren of houtblokken egels gratis beschutting, nestmateriaal en voedsel bieden.

Lees artikel

Het jaar van de egel in Europa: hoe je in elk seizoen kunt helpen

Van winterslaap tot jonge egels in de herfst: wat de vier egelsoorten in Europa in elk seizoen doen, wat ze van jou nodig hebben en hoe je herkent wanneer een kleine egel in de herfst hulp nodig heeft.

Lees artikel

Gerelateerd onderzoek

Er zijn nog geen openbare onderzoeksrecords gekoppeld.

Bronnen

Gebruikte bronnen

  1. Amori, G., Hutterer, R., Kry�tufek, B. & Yigit, N. 2022. Atelerix algirus. The IUCN Red List of Threatened Species 2022: e.T27926A22324424. https://dx.doi.org/10.2305/IUCN.UK.2022-2.RLTS.T27926A22324424.en. Accessed on 15 October 2026. Bron openen

Nog geen keuze opgeslagen.

Optioneel weigeren trekt je toestemming voor optionele statistieken in.