Amoeregel
Erinaceus amurensis
Voor het eerst beschreven in 1859 door Schrenck. Deze soort leeft in het Russische Verre Oosten, Korea en Noordoost-China en kent een van de langste winterslaapperioden onder egels. Hij is iets groter en bleker dan de Europese egel.
- NE
- DD
- LCHuidige status: Niet bedreigd
- NT
- VU
- EN
- CR
- RE
- EW
- EX
Huidige status: Niet bedreigd
Wat betekent dit?
De beoordeling wijst op een kleiner risico op uitsterven.
De categorieën volgen de IUCN Red List.- Rijk
- Animalia
- Stam
- Chordata
- Klasse
- Mammalia
- Orde
- Eulipotyphla
- Familie
- Erinaceidae
- Onderfamilie
- Erinaceinae
- Geslacht
- Erinaceus
- Soort
- Erinaceus amurensis
- Soortgroep
- Egels
Leer deze soort kennen
Biologie & ecologie
Leefgebied
Het verspreidingsgebied overlapt in sommige gebieden met dat van de Europese egel, maar de soort komt over het algemeen voor in koelere gematigde zones. De Amoer-egel leeft in diverse omgevingen, waa…
Lees de volledige tekst
Het verspreidingsgebied overlapt in sommige gebieden met dat van de Europese egel, maar de soort komt over het algemeen voor in koelere gematigde zones. De Amoer-egel leeft in diverse omgevingen, waaronder gemengde bossen, bosranden, weiden, landbouwgronden en tuinen in voorstedelijke gebieden. Hij geeft de voorkeur aan gebieden met een dichte bodembedekking of struikgewas om te nestelen en zich te beschermen. Net als andere egels mijdt hij zeer natte of dichtbeboste gebieden waar hij zich moeilijker kan verplaatsen en voedsel kan zoeken. De Amoer-egel is bijzonder goed aangepast aan koudere klimaten en is een van de weinige egelsoorten die voorkomt in gebieden met lange winters en aanzienlijke sneeuwval.
Uiterlijke kenmerken
De Amoeregel is middelgroot tot groot; volwassen exemplaren bereiken een lengte van 22 tot 30 centimeter en een gewicht dat, afhankelijk van het seizoen, varieert van 600 gram tot meer dan 1 kilogram…
Lees de volledige tekst
De Amoeregel is middelgroot tot groot; volwassen exemplaren bereiken een lengte van 22 tot 30 centimeter en een gewicht dat, afhankelijk van het seizoen, varieert van 600 gram tot meer dan 1 kilogram. De rugzijde is bedekt met een dicht pantser van scherpe stekels, die doorgaans bruin of grijsachtig van kleur zijn met lichtere punten. De vacht op het gezicht en de buikzijde is stug en bruin of grijs van tint. In vergelijking met de Europese egel heeft de Amoeregel een langere snuit en een iets smallere schedel. De oren zijn kort en afgerond, en de ledematen zijn goed gespierd, wat het dier helpt bij het graven en zoeken naar voedsel. Net als bij andere soorten uit hetzelfde geslacht is er geen sprake van een uitgesproken seksueel dimorfisme, al kunnen mannetjes tijdens het voortplantingsseizoen iets zwaarder zijn. Exemplaren die in koudere streken leven, ontwikkelen in de herfst een dikkere vetlaag om hun winterslaap te kunnen overleven.
Gedrag
De Amoeregel is een nachtactief en solitair dier dat bij het invallen van de schemering actief wordt en gedurende de nacht op zoek gaat naar voedsel. Het is een uitgesproken bodembewoner die zich ove…
Lees de volledige tekst
De Amoeregel is een nachtactief en solitair dier dat bij het invallen van de schemering actief wordt en gedurende de nacht op zoek gaat naar voedsel. Het is een uitgesproken bodembewoner die zich over de grond verplaatst, op zoek naar voedsel, nestplaatsen of partners. De soort houdt een winterslaap tijdens de strenge wintermaanden – doorgaans van eind oktober tot april, afhankelijk van het lokale klimaat. Voorafgaand aan deze winterslaap bouwt het dier aanzienlijke vetreserves op en legt het een goed geïsoleerd nest aan, bijvoorbeeld onder de grond, onder stapels takken of in natuurlijke holtes. Vanwege de extreme kou in delen van zijn verspreidingsgebied kent deze soort een van de langste winterslaapperioden onder alle egelsoorten. Tijdens het actieve seizoen kan het dier 's nachts aanzienlijke afstanden afleggen op zoek naar voedsel. De egel is bovendien zeer bedreven in graven en gebruikt holen als schuilplaats overdag en voor het grootbrengen van jongen.
Voeding
De Amoeregel is een insecteneter en opportunistische omnivoor, die zich voornamelijk voedt met ongewervelde dieren zoals kevers, rupsen, regenwormen en slakken. Hij eet ook kleine gewervelde dieren, …
Lees de volledige tekst
De Amoeregel is een insecteneter en opportunistische omnivoor, die zich voornamelijk voedt met ongewervelde dieren zoals kevers, rupsen, regenwormen en slakken. Hij eet ook kleine gewervelde dieren, vogeleieren en gevallen fruit wanneer dat beschikbaar is. Het dieet varieert per seizoen, afhankelijk van de beschikbaarheid van prooien, en er zijn exemplaren waargenomen die composthopen en tuinen plunderen. In landbouwgebieden kan de soort profiteren van een grotere beschikbaarheid van insecten, maar loopt hij ook risico door het gebruik van pesticiden. Het foerageren bestaat uit het wroeten in bladerstrooisel en grond met behulp van zijn beweeglijke snuit en een gevoelig reukvermogen. Water wordt verkregen uit vochtig voedsel of dauw, en stilstaand water wordt zelden gebruikt, tenzij het gemakkelijk toegankelijk is.
Voortplanting
Het voortplantingsseizoen van de Amoeregel begint kort nadat de dieren in het voorjaar uit hun winterslaap ontwaken en duurt tot het begin van de zomer. Tijdens de paring vertonen de dieren kenmerken…
Lees de volledige tekst
Het voortplantingsseizoen van de Amoeregel begint kort nadat de dieren in het voorjaar uit hun winterslaap ontwaken en duurt tot het begin van de zomer. Tijdens de paring vertonen de dieren kenmerkend cirkelend gedrag, vergezeld van puf- en snuifgeluiden. Na de paring vertrekt het mannetje en voedt het vrouwtje de jongen alleen op. De draagtijd wordt geschat op 30 tot 35 dagen en een worp bestaat doorgaans uit vier tot zes jongen. De jongen worden blind geboren en hebben zachte stekels, die binnen enkele dagen verharden. Na ongeveer twee weken gaan de ogen open en tussen de vier en zes weken worden de jongen gespeend. Kort na het spenen verspreiden de jongen zich en moeten ze zich tegen de herfst voorbereiden op de winterslaap. Ze bereiken de geslachtsrijpheid in het daaropvolgende voorjaar. In het wild kunnen ze tot vijf jaar oud worden, al bereiken de meeste individuen die leeftijd niet door predatie en gevaren in hun omgeving.
Communicatie
Communicatie bij de Amoeregel, net als bij andere egels, verloopt hoofdzakelijk via geur. Geurmarkering wordt gebruikt om territoria af te bakenen, individuen te herkennen en de voortplantingsstatus …
Lees de volledige tekst
Communicatie bij de Amoeregel, net als bij andere egels, verloopt hoofdzakelijk via geur. Geurmarkering wordt gebruikt om territoria af te bakenen, individuen te herkennen en de voortplantingsstatus kenbaar te maken. Het dier beschikt over goed ontwikkelde geurklieren die zich vermoedelijk in de anale regio bevinden, al ontbreken gedetailleerde anatomische studies die specifiek op deze soort betrekking hebben. Akoestische signalen omvatten onder meer snuiven, sissen en knorren, die vooral te horen zijn bij ontmoetingen met soortgenoten of tijdens het foerageren. Tijdens het voortplantingsseizoen kunnen mannetjes klikkende of blazende geluiden maken als onderdeel van hun baltsgedrag. Er zijn geen aanwijzingen voor complexe vocale communicatie die verder gaat dan deze basale geluiden. Visuele communicatie speelt nauwelijks een rol, aangezien de soort in omgevingen met weinig licht vooral vertrouwt op geur en gehoor.
Bedreigingen
Men vermoedt dat de populatie in het grootste deel van zijn verspreidingsgebied stabiel is, hoewel er lokaal afnames kunnen voorkomen als gevolg van habitatverlies, pesticidengebruik en verkeersslach…
Lees de volledige tekst
Men vermoedt dat de populatie in het grootste deel van zijn verspreidingsgebied stabiel is, hoewel er lokaal afnames kunnen voorkomen als gevolg van habitatverlies, pesticidengebruik en verkeersslachtoffers. In Zuid-Korea en Noordoost-China verminderen snelle verstedelijking en intensivering van de landbouw de beschikbaarheid van geschikte leefomgeving. Daarnaast kunnen huisdieren zoals honden en verwilderde dieren een directe bedreiging vormen door predatie of verstoring. Klimaatverandering kan ook van invloed zijn op winterslaappatronen en voedselbeschikbaarheid, hoewel de specifieke impact hiervan op deze soort nog niet is onderzocht. Er zijn geen bekende gerichte beschermingsprogramma's voor deze egel en hij staat in het grootste deel van zijn verspreidingsgebied niet vermeld op CITES-bijlagen of nationale beschermingslijsten.
Deze soort als huisdier
De Amoeregel wordt zelden in gevangenschap gehouden en is geen veelvoorkomend huisdier. Hij kan worden gehouden in opvangcentra voor wilde dieren of onderzoeksfaciliteiten binnen zijn natuurlijke ver…
Lees de volledige tekst
De Amoeregel wordt zelden in gevangenschap gehouden en is geen veelvoorkomend huisdier. Hij kan worden gehouden in opvangcentra voor wilde dieren of onderzoeksfaciliteiten binnen zijn natuurlijke verspreidingsgebied, met name in Rusland en Korea. Vanwege zijn fysiologie die is aangepast aan koude temperaturen en de noodzaak van een seizoensgebonden winterslaap, is hij niet geschikt voor een doorsnee huiselijke omgeving en maakt hij geen deel uit van de handel in exotische huisdieren. Verzorging in gevangenschap vereist omgevingsomstandigheden die de seizoenscycli nabootsen, inclusief temperatuurregeling en voorzieningen voor een winterslaap. Het dieet in gevangenschap is vergelijkbaar met dat van andere insectenetende egels, met de nadruk op eiwitrijke ongewervelden en af en toe aanvulling met zacht fruit of vlees. Het fokken in gevangenschap is niet systematisch onderzocht en er zijn geen gecoördineerde fokprogramma's of dierentuinpopulaties. Daardoor blijft de soort buiten zijn natuurlijke habitat slecht begrepen en kan hij het beste worden beschermd door middel van habitatbescherming en veldonderzoek.
Waar leeft deze soort?
De Amoeregel is inheems in delen van Noordoost-Azië, met name in het Russische Verre Oosten, Noordoost-China en zowel Noord- als Zuid-Korea.
Verder lezen in de Knowledge Hub
Er zijn nog geen openbare Knowledge Hub-artikelen gekoppeld.
Gerelateerd onderzoek
Er zijn nog geen openbare onderzoeksrecords gekoppeld.
Bronnen
Gebruikte bronnen
- Cassola, F. 2016. Erinaceus amurensis (errata version published in 2017). The IUCN Red List of Threatened Species 2016: e.T40604A115174360. https://dx.doi.org/10.2305/IUCN.UK.2016-3.RLTS.T40604A22325640.en. Accessed on 15 October 2026. Bron openen