Ga naar de inhoud
The Hedgehog Program The Hedgehog ProgramResearch & Education
EN NL

Winkelwagen 0 artikelen

Je winkelwagen is nog leeg. Ontdek iets om verder te leren en ontdekken.

Bekijk de winkel

Grote egeltenrek

Setifer setosus

De Grote egeltenrek, voor het eerst beschreven in 1778 door Schreber, is opmerkelijk onder zijn verwanten omdat hij de enige tenrek is met een dichte laag scherpe stekels en het vermogen om zich in een verdedigende bal te rollen, eigenschappen die overeenkomen met echte egels.

Setifer setosus
  1. NE
  2. DD
  3. LCHuidige status: Niet bedreigd
  4. NT
  5. VU
  6. EN
  7. CR
  8. RE
  9. EW
  10. EX

Huidige status: Niet bedreigd

Wat betekent dit?

De beoordeling wijst op een kleiner risico op uitsterven.

De categorieën volgen de IUCN Red List.
Beoordeling: 2016Bron van de beoordeling
Rijk
Animalia
Stam
Chordata
Klasse
Mammalia
Orde
Afrosoricida
Onderorde
Tenrecomorpha
Familie
Tenrecidae
Onderfamilie
Tenrecinae
Geslachtengroep
Setiferini
Geslacht
Setifer
Soort
Setifer setosus
Soortgroep
Tenrek

Leer deze soort kennen

Biologie & ecologie

Leefgebied

Het dier komt voor in een grote verscheidenheid aan habitats, waaronder droge en vochtige bossen, savannes, struikgewas, graslanden, landbouwgebieden en zelfs stedelijke en voorstedelijke regio's. Het ontbreekt enkel in wetlands en permanente moerassen, en vertoont een opmerkelijke tolerantie voor menselijke verstoring.

Uiterlijke kenmerken

De Grote egeltenrek heeft een lichaamslengte van ongeveer 150 tot 225 mm, een korte staart van circa 15–16 mm en een gewicht van ongeveer 180 tot 270 gram. De rugzijde is bedekt met dichte stekels die witte punten hebben, terwijl de onderzijde en de ledematen zijn voorzien van een zachte, gelig bruine of grijsachtige vacht. Het dier heeft een ronde snuit, kleine ogen, relatief opvallende oren en bijzonder lange, gevoelige snorharen.

Gedrag

De Grote egeltenrek is een nachtdier dat solitair leeft en op de grond verblijft; overdag schuilt hij vaak in met bladeren beklede holen of in holtes in bomen. Tijdens de droge wintermaanden verkeert het dier in een toestand van seizoensgebonden torpor (rusttoestand), waardoor het energie bespaart tijdens een langere periode van inactiviteit. Bij gevaar rolt hij zich op tot een strakke bal met de stekels overeind, waardoor zijn kwetsbare onderzijde wordt beschermd. Hij beweegt zich langzaam voort, maar is wel in staat om in dichte vegetatie te klimmen.

Voeding

Deze tenrek is een alleseter die zich voedt met ongewervelde dieren, zoals insecten, regenwormen en larven, maar ook met fruit, aas en soms kleine gewervelde dieren. Hij zoekt zijn voedsel voornamelijk op de grond, al kan hij ook in lage vegetatie klimmen. Omdat hij opportunistisch aas eet, speelt hij een rol bij de nutriëntenkringloop en de verspreiding van zaden.

Voortplanting

De voortplanting begint na het ontwaken uit de torpor, een toestand van verlaagde stofwisseling, tussen eind september en half oktober, en duurt voort tot april. De draagtijd bedraagt ​​51 tot 65 dagen en een worp bestaat doorgaans uit 1 tot 5 jongen. De jongen worden naakt en blind geboren en wegen ongeveer 20 gram; na ongeveer twee weken openen ze hun ogen en na drie weken worden ze zelfstandig. Zowel mannetjes als vrouwtjes kunnen met meerdere partners paren (een polygynandrisch systeem).

Communicatie

Communicatiegedrag is nog niet goed onderzocht, maar de soort maakt waarschijnlijk gebruik van chemische signalen en tactiele prikkels tijdens korte ontmoetingen of bij de moederzorg. Soms zijn er vocalisaties waargenomen, zoals knorren, piepen of 'tjilpen', tijdens paringen of agressieve interacties. Mannetjes scheiden een witte substantie af via hun ogen; mogelijk speelt dit een rol bij het afbakenen van een territorium of bij seksuele signalering.

Bedreigingen

De IUCN noemt de Grote egeltenrek als minst zorgwekkend, vanwege zijn brede verspreidingsgebied, aanpassingsvermogen aan de habitat en aanwezigheid in de Malagassische ecosystemen. De lokale jacht op voedsel kan in sommige regio's gevolgen hebben voor de bevolking, hoewel grootschalige bedreigingen beperkt zijn. Habitatverandering, predatie door geïntroduceerde soorten en klimaatverandering blijven toekomstige risico's.

Deze soort als huisdier

Hoewel de Grote egeltenrek niet vaak in gevangenschap wordt gehouden, is de soort bestudeerd met betrekking tot torpor (rusttoestand), voortplanting en levensduur. Exemplaren in gevangenschap zijn wel 14 jaar oud geworden. Er bestaan ​​echter nauwelijks gestandaardiseerde protocollen voor de verzorging of fokprogramma's, en de geschiktheid van de soort voor behoud buiten het natuurlijke leefgebied (*ex situ*-conservatie) is nog nauwelijks onderzocht.

Waar leeft deze soort?

Madagaskar

Grote egeltenrek · Madagaskar

De Grote egeltenrek is endemisch op Madagaskar en komt voor op vrijwel het gehele eiland, van zeeniveau tot op een hoogte van ongeveer 2250 meter.

Verder lezen in de Knowledge Hub

Er zijn nog geen openbare Knowledge Hub-artikelen gekoppeld.

Gerelateerd onderzoek

Er zijn nog geen openbare onderzoeksrecords gekoppeld.

Bronnen

Gebruikte bronnen

  1. Stephenson, P.J., Soarimalala, V. & Goodman, S. 2016. Setifer setosus. The IUCN Red List of Threatened Species 2016: e.T40594A97203842. https://dx.doi.org/10.2305/IUCN.UK.2016-1.RLTS.T40594A97203842.en. Accessed on 17 October 2026. Bron openen

Nog geen keuze opgeslagen.

Optioneel weigeren trekt je toestemming voor optionele statistieken in.