Taiva spitsmuistenrek
Microgale taiva
De Taiva spitsmuistenrek, voor het eerst beschreven in 1896 door Forsyth Major, is uniek onder zijn verwanten doordat hij voorkomt in zowel laagland- als bergbossen in vochtige gebieden verspreid over het oosten van Madagaskar, een ongebruikelijke verspreiding over verschillende habitattypen voor het geslacht Microgale.
- NE
- DD
- LCHuidige status: Niet bedreigd
- NT
- VU
- EN
- CR
- RE
- EW
- EX
Huidige status: Niet bedreigd
Wat betekent dit?
De beoordeling wijst op een kleiner risico op uitsterven.
De categorieën volgen de IUCN Red List.- Rijk
- Animalia
- Stam
- Chordata
- Klasse
- Mammalia
- Orde
- Afrosoricida
- Onderorde
- Tenrecomorpha
- Familie
- Tenrecidae
- Onderfamilie
- Oryzorictinae
- Geslacht
- Microgale
- Soort
- Microgale taiva
- Soortgroep
- Tenrek
Leer deze soort kennen
Biologie & ecologie
Leefgebied
De soort komt voor op hoogtes van ongeveer 530 tot 2500 meter, waarmee het een van de qua hoogte meer flexibele spitsmuistenreks is. Hoewel de meeste waarnemingen afkomstig zijn uit intact primair bos, lijkt de aanwezigheid in secundaire of licht aangetaste gebieden beperkt te zijn. Over de populatiedichtheid, het gebruik van microhabitats en de tolerantie voor verstoring is nog maar weinig bekend.
Uiterlijke kenmerken
Deze tenrek heeft een lichaamslengte van ongeveer 71-89 mm, een staart die ongeveer even groot is (80-95 mm) en een gewicht van 10-14,5 g. Hij heeft een slank, spoelvormig lichaam, korte, robuuste ledematen en een smalle puntige snuit. De dorsale vacht is donkerbruin met geelachtige of bleekgele spikkels, die op de onderbuik vervaagt tot grijsachtig bleekgeel. Zijn staart is licht behaard met een bleke onderkant en een donkerdere bovenkant, en zijn oren zijn relatief middelgroot (~ 15-17 mm). Deze kenmerken lijken op die van zijn verwante Cowan’s spitsmuistenrek, hoewel de Taiva-soort iets groter is en opvallende tand- en schedelverschillen vertoont.
Gedrag
Er is weinig directe informatie over het gedrag van het dier. Men vermoedt dat het op de grond leeft en waarschijnlijk 's nachts foerageert, waarbij het zich stiekem door dicht bladerstrooisel of zachte bosgrond beweegt. Incidentele waarnemingen suggereren dat het zelfs kortstondig in lage begroeiing kan klimmen. Net als bij veel verwante soorten zijn de nestelpatronen, het leefgebied en de thermoregulatie niet gedocumenteerd, maar men gaat ervan uit dat deze overeenkomen met die van verwante soorten.
Voeding
Specifieke informatie over het dieet ontbreekt, maar waarnemingen van verwante soorten suggereren dat het insecten (kevers, sprinkhanen), regenwormen en mogelijk amfipoden eet, wat typisch is voor insecteneters op de bosbodem. Een onderzoek met behulp van isotopenanalyse toonde aan dat het insectenetende foerageergedrag consistent is met de morfologie en het leefgebied van het dier.
Voortplanting
Over voortplantingskenmerken is nauwelijks iets gedocumenteerd. Er zijn tussen oktober en december zwangere vrouwtjes aangetroffen; in één geval werd in elk baarmoederhoorn een embryo gevonden, wat erop wijst dat de voortplanting seizoensgebonden is en in het regenseizoen plaatsvindt. Verder blijven de draagtijd, de worpgrootte, het tijdstip van voortplanting en de ontwikkeling van het nageslacht speculatief; deze worden afgeleid van algemene patronen bij tenreks.
Communicatie
Er is geen onderzoek gedaan naar de communicatie bij deze soort. Waarschijnlijk maakt het dier gebruik van geurmarkeringen en tactiele signalen tijdens korte ontmoetingen of bij de moederzorg, zoals ook bekend is bij verwante spitsmuistenreks. Er zijn geen vocalisaties of ultrasone signalen waargenomen.
Bedreigingen
Deze soort heeft een relatief verspreid, maar gefragmenteerd voorkomen in bosgebieden en is aanwezig in diverse beschermde reservaten, zoals Mantadia, Ranomafana, Marojejy en Andringitra. Men vermoedt echter dat de populatie afneemt als gevolg van ontbossing, versnippering van het leefgebied en veranderingen in landgebruik. Veldonderzoek is noodzakelijk om de werkelijke status en de ecologische veerkracht van de soort in kaart te brengen.
Deze soort als huisdier
Er zijn geen gegevens bekend waaruit blijkt dat deze soort in gevangenschap wordt gehouden of gefokt. De soort komt niet voor in dierentuinen of privécollecties, en er zijn geen studies naar de verzorging of het gedrag ervan. Hoe het dier op gevangenschap reageert, is onbekend.
Waar leeft deze soort?
De Taiva spitsmuistenrek is endemisch in het oosten van Madagaskar en bekend uit twee uitgestrekte, maar van elkaar gescheiden boszones: laaglandregenwoud en regenwoud op grotere hoogte (bergregenwoud), verspreid over gebieden zoals Marojejy, Mantadia, Ranomafana en het Tsaratanana-massief.
Verder lezen in de Knowledge Hub
Er zijn nog geen openbare Knowledge Hub-artikelen gekoppeld.
Gerelateerd onderzoek
Er zijn nog geen openbare onderzoeksrecords gekoppeld.
Bronnen
Gebruikte bronnen
- Stephenson, P.J., Soarimalala, V. & Goodman, S. 2016. Microgale taiva. The IUCN Red List of Threatened Species 2016: e.T62019A97202201. https://dx.doi.org/10.2305/IUCN.UK.2016-1.RLTS.T62019A97202201.en. Accessed on 16 October 2026. Bron openen