Dwergtenrek
Microgale pusilla
De Dwergtenrek, voor het eerst beschreven in 1896 door Forsyth Major, onderscheidt zich van zijn verwanten doordat hij een van de kleinste tenreksoorten is; met een kop-romplengte van nauwelijks meer dan 4,7 cm komt hij desondanks voor in zowel laagland- als bergbossen.
- NE
- DD
- LCHuidige status: Niet bedreigd
- NT
- VU
- EN
- CR
- RE
- EW
- EX
Huidige status: Niet bedreigd
Wat betekent dit?
De beoordeling wijst op een kleiner risico op uitsterven.
De categorieën volgen de IUCN Red List.- Rijk
- Animalia
- Stam
- Chordata
- Klasse
- Mammalia
- Orde
- Afrosoricida
- Onderorde
- Tenrecomorpha
- Familie
- Tenrecidae
- Onderfamilie
- Oryzorictinae
- Geslacht
- Microgale
- Soort
- Microgale pusilla
- Soortgroep
- Tenrek
Leer deze soort kennen
Biologie & ecologie
Leefgebied
De soort komt voor in intacte en licht verstoorde vochtige laagland- en bergbossen, en is zelfs waargenomen in moerassige gebieden, geïrrigeerd land en weilanden nabij bossen. Het vermogen om te overleven in door de mens aangepaste landschappen, dicht bij rijstvelden, wijst op een mate van aanpassingsvermogen die ongebruikelijk is voor zo’n klein dier.
Uiterlijke kenmerken
Deze uiterst kleine tenrek heeft een kop-romplengte van slechts 47–56 mm, met een staart die iets langer is, ongeveer 65–77 mm, en weegt doorgaans tussen de 2,5 en 4 gram. De roodachtig beige-bruine vacht op de rug vormt een scherp contrast met de grijsbruine onderzijde. De kleine oren, fijne pootjes en slanke snuit, in combinatie met de onevenredig lange staart, zijn aanpassingen aan een leven in een dikke laag bladafval of struikgewas.
Gedrag
Deze soort foerageert laag in het struikgewas en soms zelfs op lage heesters; hierbij gebruikt het dier zijn snuit met tasharen en zijn beweeglijke staart om zich een weg te banen door de strooisellaag en over zachte ondergronden. Het dier is hoofdzakelijk 's nachts actief. Ze leven doorgaans solitair, en er is weinig bekend over hun specifieke activiteitscycli, nestgewoonten of sociale patronen – afgezien van het feit dat ze zich waarschijnlijk snel over de grond voortbewegen.
Voeding
Hoewel er geen specifiek onderzoek naar het dieet bestaat, wordt aangenomen dat deze soort insectivoor is en zich voedt met kleine ongewervelde dieren, zoals insecten en larven die in de strooisellaag en de bodem te vinden zijn. Vanwege zijn geringe omvang en hoge stofwisselingssnelheid moet het dier waarschijnlijk frequent op zoek naar voedsel, vergelijkbaar met andere spitsmuistenreks.
Voortplanting
Over de voortplantingsbiologie is vrijwel niets bekend. In januari werd een vrouwtje aangetroffen met drie embryo's, wat erop wijst dat de voortplanting in het regenseizoen plaatsvindt. De draagtijd, de grootte van het nest, de ontwikkeling van het nageslacht en het tijdstip van voortplanting zijn nog niet onderzocht; hierover kan enkel worden gespeculeerd op basis van verwante soorten.
Communicatie
Er zijn geen directe waarnemingen van communicatie bij deze soort. Net als bij nauw verwante soorten maakt het dier waarschijnlijk gebruik van geurmarkeringen en tactiele signalen tijdens korte interacties of bij de moederzorg; er zijn echter geen vocalisaties, ultrasone signalen of andere communicatievormen gedocumenteerd.
Bedreigingen
De Dwergtenrek heeft een relatief groot verspreidingsgebied en komt vermoedelijk algemeen voor in geschikte habitats. Het feit dat de soort ook in licht verstoorde gebieden kan leven – waaronder aan de randen van moerassen en in de nabijheid van rijstvelden – wijst op een groot ecologisch aanpassingsvermogen. Habitatverlies vormt echter een potentiële bedreiging, en er is niets bekend over de feitelijke populatietrends.
Deze soort als huisdier
Er zijn geen gegevens bekend over het houden of fokken van deze soort in gevangenschap. De soort wordt niet aangetroffen in zoölogische collecties of bij particulieren, en er zijn geen vastgestelde protocollen voor de verzorging ervan. In hoeverre de soort in gevangenschap kan gedijen, is nog volledig onbekend.
Waar leeft deze soort?
De Dwergtenrek is endemisch op Madagaskar en komt voor in de oostelijke regenwoudgordel en op de centrale hoogvlakten, op een hoogte van ongeveer 530 tot 1670 meter.
Verder lezen in de Knowledge Hub
Er zijn nog geen openbare Knowledge Hub-artikelen gekoppeld.
Gerelateerd onderzoek
Er zijn nog geen openbare onderzoeksrecords gekoppeld.
Bronnen
Gebruikte bronnen
- Stephenson, P.J., Soarimalala, V. & Goodman, S. 2016. Microgale pusilla. The IUCN Red List of Threatened Species 2016: e.T41314A97201685. https://dx.doi.org/10.2305/IUCN.UK.2016-1.RLTS.T41314A97201685.en. Accessed on 16 October 2026. Bron openen