Watertenrek
Microgale mergulus
De Watertenrek, die in 1896 voor het eerst werd beschreven door Forsyth Major, is uniek onder zijn verwanten: het is de enige semi-aquatische tenrek, uitgerust met zwemvliezen en een waterafstotende vacht waarmee hij in stromende beken kan jagen.
- NE
- DD
- LC
- NT
- VUHuidige status: Kwetsbaar
- EN
- CR
- RE
- EW
- EX
Huidige status: Kwetsbaar
Wat betekent dit?
Deze soort loopt een groot risico om in het wild uit te sterven.
De categorieën volgen de IUCN Red List.- Rijk
- Animalia
- Stam
- Chordata
- Klasse
- Mammalia
- Orde
- Afrosoricida
- Onderorde
- Tenrecomorpha
- Familie
- Tenrecidae
- Onderfamilie
- Oryzorictinae
- Geslacht
- Microgale
- Soort
- Microgale mergulus
- Soortgroep
- Tenrek
Leer deze soort kennen
Biologie & ecologie
Leefgebied
De soort is strikt verbonden met oevergebieden en zoetwaterstromen, waar zij het grootste deel van haar leven in het water of op de oevers doorbrengt. Hoewel ze afhankelijk is van het regenwoud, kan ze ook gedijen in nabijgelegen ontboste of deels verstoorde gebieden, mits de oeverzones intact blijven.
Uiterlijke kenmerken
De Watertenrek is de grootste vertegenwoordiger van de groep spitsmuistenreks; hij bereikt een totale lengte van 25 tot 39 cm en weegt tussen de 40 en 60 gram. Het dier heeft een gestroomlijnd, spoelvormig lichaam dat geschikt is om te zwemmen, een dichte, waterafstotende vacht, een gekielde staart voor de voortstuwing en achterpoten met zwemvliezen en een rand van stijve haren. De snorharen op de neus en de snuit zijn gevoelig voor het opsporen van prooien onder water, en het dier vertoont tegenkleuring, donker vanboven en licht vanonder, ter camouflage in een waterrijke omgeving.
Gedrag
Deze tenrek is strikt nachtactief en solitair; hij brengt de dag door in holen langs de oever en komt 's nachts tevoorschijn om langs waterlopen naar voedsel te zoeken. Uit onderzoek met zender-tracking blijkt dat individuen in één nacht trajecten van wel 1,5 km langs een beek kunnen afleggen. Tijdens het zwemmen duikt het dier telkens 10 tot 15 seconden onder water om op prooien te jagen, waarbij het zijn snorharen gebruikt om bewegingen waar te nemen.
Voeding
Het dieet bestaat hoofdzakelijk uit waterinsecten en larven (met name haften, libellen en schietmotten), aangevuld met kleine kreeftachtigen zoals rivierkreeften en soms kleine vissen of kikkervisjes. Waarnemingen in gevangenschap laten zien dat de dieren duiken, hun prooi onder water grijpen, vervolgens naar de oppervlakte komen en op hun rug draaien om de prooi met hun achterpoten in stukken te verdelen.
Voortplanting
Er is vrijwel niets bekend over de voortplantingsbiologie van deze soort. Er zijn geen gepubliceerde gegevens over de draagtijd, het voortplantingsseizoen, de worpgrootte of de ontwikkelingsfasen. Het grootste deel van de informatie over de levenscyclus is volledig ongedocumenteerd gebleven.
Communicatie
Er zijn geen directe studies naar de communicatie van dit dier. Net als bij andere verwanten uit de familie van de tenreks, is het echter waarschijnlijk dat het dier gebruikmaakt van geurmarkeringen en tactiele signalen tijdens sociale interacties, zoals bij de moederzorg of het afbakenen van een territorium. Er zijn geen vocalisaties gedocumenteerd bij deze soort, al kunnen er op korte afstand zachte piepjes klinken.
Bedreigingen
Het leeft in een zeer beperkt leefgebied (minder dan ~2000 km² geschikt beekhabitat), met voortdurend verlies van oeverbossen, aantasting van beken en sedimentatie. Hoewel het in sommige verstoorde gebieden blijft bestaan, is het een zeldzaamheid.
Deze soort als huisdier
Er zijn geen gegevens bekend over het houden of fokken van deze soort in gevangenschap. Geen enkele dierentuin of privécollectie meldt dat zij over exemplaren beschikken, en er bestaan geen protocollen voor de verzorging ervan. Het vermogen van de soort om in gevangenschap te overleven is volledig onbekend.
Waar leeft deze soort?
Deze soort komt uitsluitend voor in het oosten van Madagaskar, met name rond snelstromende bergbeekjes, zoals die in de nationale parken Ranomafana en Andringitra.
Verder lezen in de Knowledge Hub
Er zijn nog geen openbare Knowledge Hub-artikelen gekoppeld.
Gerelateerd onderzoek
Er zijn nog geen openbare onderzoeksrecords gekoppeld.
Bronnen
Gebruikte bronnen
- Stephenson, P.J., Soarimalala, V. & Goodman, S. 2016. Limnogale mergulus. The IUCN Red List of Threatened Species 2016: e.T11979A97189690. https://dx.doi.org/10.2305/IUCN.UK.2016-1.RLTS.T11979A97189690.en. Accessed on 16 October 2026. Bron openen