Gestreepte spitsmuistenrek
Microgale drouhardi
De Gestreepte spitsmuistenrek, voor het eerst beschreven door Grandidier in 1934, is uniek onder de spitsmuistenreks vanwege de kenmerkende streep op de rug; een eigenschap die bij andere leden van deze familie niet voorkomt.
- NE
- DD
- LCHuidige status: Niet bedreigd
- NT
- VU
- EN
- CR
- RE
- EW
- EX
Huidige status: Niet bedreigd
Wat betekent dit?
De beoordeling wijst op een kleiner risico op uitsterven.
De categorieën volgen de IUCN Red List.- Rijk
- Animalia
- Stam
- Chordata
- Klasse
- Mammalia
- Orde
- Afrosoricida
- Onderorde
- Tenrecomorpha
- Familie
- Tenrecidae
- Onderfamilie
- Oryzorictinae
- Geslacht
- Microgale
- Soort
- Microgale drouhardi
- Soortgroep
- Tenrek
Leer deze soort kennen
Biologie & ecologie
Leefgebied
De soort is waargenomen in uiteenlopende typen vochtige bossen, waaronder gebieden nabij bosranden en moeraslanden in de buurt van landbouwzones; dit wijst erop dat ze een zekere mate van verstoring van hun leefgebied kunnen verdragen. Specifieke voorkeuren voor bepaalde microhabitats en de populatiedichtheid zijn echter nog nauwelijks onderzocht, waardoor er belangrijke hiaten bestaan in onze kennis van de ecologie van deze soort.
Uiterlijke kenmerken
Deze middelgrote Microgale-soort heeft een spoelvormig lichaam met een kop-romplengte van ongeveer 6,3 tot 8,3 cm en een staart van vergelijkbare lengte; volwassen exemplaren wegen doorgaans 9 tot 11…
Lees de volledige tekst
Deze middelgrote Microgale-soort heeft een spoelvormig lichaam met een kop-romplengte van ongeveer 6,3 tot 8,3 cm en een staart van vergelijkbare lengte; volwassen exemplaren wegen doorgaans 9 tot 11 gram. De zachte, dichte vacht is meestal donkerbruin en voorzien van een opvallende streep over het midden van de rug, die van de kop tot de staart loopt – een kenmerk waaraan het dier zijn Nederlandse naam Gestreepte spitsmuistenrek dankt. De vachtkleur varieert per regio: populaties in het noorden zijn vaak donkerder van tint, terwijl exemplaren uit het centrale of zuidelijke deel van het verspreidingsgebied er eerder roodachtig of grijsbruin uitzien. De oren zijn middelgroot (ongeveer 12–17 mm) en de ledematen zijn kort maar stevig, wat het dier uitstekend in staat stelt zich over de bodem door een dikke laag bladafval te verplaatsen.
Gedrag
Er is zeer weinig bekend over het dagelijkse gedrag van Microgale drouhardi. Het lijkt op het land en geheimzinnig te zijn, meestal schuilend in dicht bladafval of onder boomstammen. Af en toe zijn e…
Lees de volledige tekst
Er is zeer weinig bekend over het dagelijkse gedrag van Microgale drouhardi. Het lijkt op het land en geheimzinnig te zijn, meestal schuilend in dicht bladafval of onder boomstammen. Af en toe zijn er tijdens onderzoeken individuen waargenomen in door mensen gemaakte valkuilen, wat duidt op activiteit op grondniveau in plaats van boomgewoonten. Een interessante opmerking is dat in gevangenschap levende individuen de voorkeur gaven aan sprinkhanen en wormen, wat duidt op een dieet dat typisch is voor op de grond foeragerende insecteneters. In tegenstelling tot sommige andere Microgale-soorten kan het een relatief stabiele lichaamstemperatuur en een hoge stofwisselingssnelheid handhaven, hoewel gedragsdetails speculatief blijven.
Voeding
Er is weinig bekend over het dieet van de Gestreepte spitsmuistenrek; waarschijnlijk is het een insecteneter die zich voedt met sprinkhanen, regenwormen en andere kleine ongewervelde dieren op de bosbodem. Hoewel er geen onderzoek is gedaan naar de maaginhoud of via isotopenanalyse, wijzen de lichaamsbouw en waarnemingen bij dieren in gevangenschap op een levenswijze als generalist die op de grond naar voedsel zoekt, vergelijkbaar met nauw verwante soorten.
Voortplanting
Er is in feite geen gepubliceerde informatie over de voortplantingsbiologie van deze soort. De enige inzichten in de voortplanting zijn afkomstig van museumexemplaren en toevallige vangsten; er zijn geen gegevens bekend over de worpgrootte, de draagtijd, seizoensgebonden aspecten of ontwikkelingsfasen. Op basis van verwante soorten mag men aannemen dat de jongen hulpeloos (altriciaal), blind en haarloos ter wereld komen en na enkele weken worden gespeend, maar de precieze details blijven onbekend.
Communicatie
Er zijn geen gedetailleerde studies naar vocale of chemische communicatie bij deze soort. Waarschijnlijk maakt het dier gebruik van geurmarkering en tactiele signalen tijdens de zorg voor het nageslacht of bij korte interacties in het voortplantingsseizoen, vergelijkbaar met nauw verwante soorten. Bij andere Microgale-soorten zijn af en toe hoge piepende geluiden waargenomen; mogelijk komen deze ook bij deze soort voor, maar directe waarnemingen ontbreken.
Bedreigingen
De soort komt voor in diverse beschermde gebieden, waaronder het schiereiland Masoala en de nationale parken Montagne d’Ambre en Zahamena, die helpen de gevolgen van ontbossing op te vangen. Niettemin vormt het verlies van leefgebied op lagere hoogten, door het kappen van bossen ten behoeve van landbouw of houtwinning, een potentiële bedreiging, met name in onbeschermde zones. Er is meer veldonderzoek en verdere studie nodig om de ecologische veerkracht en de populatietrends nauwkeurig te kunnen beoordelen.
Deze soort als huisdier
Er zijn geen gegevens bekend over populaties van de Gestreepte spitsmuistenrek in gevangenschap, noch bestaan er protocollen voor de verzorging ervan. Zeer beperkte waarnemingen suggereren dat het dier mogelijk sprinkhanen of wormen eet, maar er zijn geen studies gepubliceerd over het fokken of verzorgen van deze soort in gevangenschap. Zoals bij veel zeldzame Microgale-soorten geldt, is het houden van dit dier onder menselijke hoede nog volledig onontgonnen terrein.
Waar leeft deze soort?
De Gestreepte spitsmuistenrek is endemisch in het oosten van Madagaskar, waar hij een opvallend groot hoogtebereik beslaat: van vochtige laaglandbossen tot vochtige bergbossen, op hoogtes variërend van ongeveer 350 tot 2350 meter boven zeeniveau.
Verder lezen in de Knowledge Hub
Er zijn nog geen openbare Knowledge Hub-artikelen gekoppeld.
Gerelateerd onderzoek
Er zijn nog geen openbare onderzoeksrecords gekoppeld.
Bronnen
Gebruikte bronnen
- Stephenson, P.J., Soarimalala, V. & Goodman, S. 2016. Microgale drouhardi. The IUCN Red List of Threatened Species 2016: e.T62012A97190851. https://dx.doi.org/10.2305/IUCN.UK.2016-1.RLTS.T62012A97190851.en. Accessed on 15 October 2026. Bron openen