Ga naar de inhoud
The Hedgehog Program The Hedgehog ProgramResearch & Education
EN NL

Winkelwagen 0 artikelen

Je winkelwagen is nog leeg. Ontdek iets om verder te leren en ontdekken.

Bekijk de winkel

Spitsmuishaaregel

Neotetracus sinensis

De Spitsmuishaaregel, voor het eerst beschreven in 1909, is de enige nog levende soort binnen zijn geslacht en komt voor in koele, vochtige bergbossen in delen van Zuid-China, Myanmar en Noord-Vietnam.

Neotetracus-sinensis
  1. NE
  2. DD
  3. LCHuidige status: Niet bedreigd
  4. NT
  5. VU
  6. EN
  7. CR
  8. RE
  9. EW
  10. EX

Huidige status: Niet bedreigd

Wat betekent dit?

De beoordeling wijst op een kleiner risico op uitsterven.

De categorieën volgen de IUCN Red List.
Beoordeling: 2016Bron van de beoordeling
Rijk
Animalia
Stam
Chordata
Klasse
Mammalia
Orde
Eulipotyphla
Familie
Erinaceidae
Onderfamilie
Galericinae
Geslacht
Neotetracus
Soort
Neotetracus sinensis
Soortgroep
Haaregel

Leer deze soort kennen

Biologie & ecologie

Leefgebied

De Spitsmuishaaregel komt voor in subtropische bergbossen op een hoogte van ongeveer 300 tot 2700 meter. Het dier geeft de voorkeur aan een koele, vochtige omgeving met een dichte bodembedekking; zo schuilt het vaak onder boomstammen, rotsen, mos of in beschaduwd struikgewas.

Uiterlijke kenmerken

Het dier heeft een zachte, dichte vacht die olijfbruin of kaneelbruin kan zijn, of een mengeling van crème en zwart; de buik varieert in kleur van crème tot grijs of rood. Bij sommige exemplaren zijn rode tinten zichtbaar op de nek en kop, en soms is er een vage streep over de rug te zien. In vergelijking met andere leden van zijn familie heeft het een relatief lange staart, een kortere snuit en minder tanden.

Gedrag

Deze soort leeft uitsluitend op de grond en is 's nachts actief; ze legt kleine paadjes aan door de bosbodem en creëert verborgen routes onder boomstammen of rotsen. Ze nestelt in holen die door mos en varens aan het oog worden onttrokken en plant zich het hele jaar door voort, waarbij ze mogelijk tot twee nesten per jaar krijgt.

Voeding

Het dieet bestaat grotendeels uit ongewervelde dieren, zoals insecten, regenwormen en andere kleine wezens die op de bosbodem leven.

Voortplanting

De voortplanting vindt waarschijnlijk het hele jaar door plaats, waarbij er per seizoen mogelijk twee nesten worden voortgebracht; dit wordt gesuggereerd door vangstgegevens en gedragspatronen.

Communicatie

Er zijn geen directe waarnemingen bekend van de communicatie bij de Spitsmuishaaregel, maar verwante soorten bieden wel enige aanknopingspunten. Het dier vertrouwt waarschijnlijk op geursignalen om zijn territorium af te bakenen of zijn voortplantingsstatus kenbaar te maken. Tactiel contact kan een rol spelen tijdens het nestelen of bij de ouderlijke zorg, en zachte geluiden kunnen helpen om onderling contact te behouden in het dichte kreupelhout van het bos. Net als andere haaregels is dit dier meer afhankelijk van reuk en tast dan van het gezichtsvermogen of luide roepen; hierdoor kan het verborgen blijven terwijl het zich door zijn nachtelijke leefomgeving beweegt.

Bedreigingen

De IUCN classificeert de Spitsmuishaaregel als 'niet bedreigd' (Least Concern), vanwege haar relatief verspreide, maar gefragmenteerde voorkomen. Hoewel de soort momenteel niet ernstig wordt bedreigd, kan verlies van leefgebied op de lange termijn risico's met zich meebrengen.

Deze soort als huisdier

Er zijn geen gegevens bekend waaruit blijkt dat deze soort in gevangenschap wordt gehouden. Vanwege zijn schuwe aard, specifieke ecologische behoeften en gespecialiseerde leefomgeving is de soort ongeschikt om in gevangenschap te worden verzorgd of tentoongesteld.

Waar leeft deze soort?

China, Myanmar, Vietnam

Spitsmuishaaregel · China, Myanmar, Vietnam

Zuid-China, Myanmar en Noord-Vietnam.

Verder lezen in de Knowledge Hub

Er zijn nog geen openbare Knowledge Hub-artikelen gekoppeld.

Gerelateerd onderzoek

Er zijn nog geen openbare onderzoeksrecords gekoppeld.

Bronnen

Gebruikte bronnen

  1. Balete D S, Heaney L R, Rickart E A, Quidlat R S, Rowsey D M, Olson L E, plazi (2023). A re-assessment of diversity among Philippine gymnures (Mammalia: Erinaceidae Podogymnura), with a new species from eastern Mindanao. Plazi.org taxonomic treatments database. Checklist dataset https://doi.org/10.15468/bnb6qm accessed via GBIF.org on 2026-10-17. Bron openen
  2. Smith, A.T. & Johnston, C.H. 2016. Neotetracus sinensis. The IUCN Red List of Threatened Species 2016: e.T10590A22325953. https://dx.doi.org/10.2305/IUCN.UK.2016-2.RLTS.T10590A22325953.en. Accessed on 17 October 2026. Bron openen

Nog geen keuze opgeslagen.

Optioneel weigeren trekt je toestemming voor optionele statistieken in.