Daurische egel
Mesechinus dauuricus
Voor het eerst beschreven in 1859 door Sundevall. Het dier leeft in de Daurische steppe in Mongolië, China en Rusland. Het is aangepast aan koude winters en kent een lange winterslaap in goed geïsoleerde holen.
- NE
- DD
- LCHuidige status: Niet bedreigd
- NT
- VU
- EN
- CR
- RE
- EW
- EX
Huidige status: Niet bedreigd
Wat betekent dit?
De beoordeling wijst op een kleiner risico op uitsterven.
De categorieën volgen de IUCN Red List.- Rijk
- Animalia
- Stam
- Chordata
- Klasse
- Mammalia
- Orde
- Eulipotyphla
- Familie
- Erinaceidae
- Onderfamilie
- Erinaceinae
- Geslacht
- Mesechinus
- Soort
- Mesechinus dauuricus
- Soortgroep
- Egels
Leer deze soort kennen
Biologie & ecologie
Leefgebied
Het dier leeft in open graslanden, droge steppengebieden en streken met struikgewas; dichte bossen of wetlands worden doorgaans gemeden. De soort is aangepast aan een gematigd klimaat met koude winters en warme zomers. Hij geeft de voorkeur aan leefgebieden met een losse bodem, waarin hij holen kan graven en voldoende beschutting vindt tegen roofdieren. Seizoensgebonden veranderingen in de vegetatie en de beschikbaarheid van prooidieren beïnvloeden de verspreiding binnen zijn leefgebied. Omdat een groot deel van zijn verspreidingsgebied zeer afgelegen is, is een gedetailleerde in kaart brenging van de populatiedichtheid en de exacte grenzen van het leefgebied nog niet volledig.
Uiterlijke kenmerken
De Daurische egel is een middelgrote soort; volwassen exemplaren hebben doorgaans een lichaamslengte van 15 tot 25 centimeter en een gewicht dat varieert van 400 gram in het vroege voorjaar tot wel 1…
Lees de volledige tekst
De Daurische egel is een middelgrote soort; volwassen exemplaren hebben doorgaans een lichaamslengte van 15 tot 25 centimeter en een gewicht dat varieert van 400 gram in het vroege voorjaar tot wel 1 kilogram vóór de winterslaap. De rug en flanken zijn dicht bedekt met stekels die bruine en crèmekleurige banden vertonen, terwijl het gezicht en de onderzijde zijn voorzien van een grove vacht in tinten variërend van lichtbruin tot grijs. De snuit is langwerpig en beweeglijk, wat uitstekend van pas komt bij het wroeten in de bodem. De oren zijn klein en rond, en liggen dicht tegen de kop aan. De poten zijn kort maar stevig, waardoor het dier efficiënt kan graven. Er is geen sprake van duidelijk seksueel dimorfisme, al kunnen mannetjes tijdens het voortplantingsseizoen iets zwaarder zijn dan vrouwtjes. De lichamelijke conditie verandert aanzienlijk per seizoen, doordat het dier vóór de winterslaap vetreserves opbouwt.
Gedrag
De Daurische egel is een solitair en nachtactief dier. Hij komt bij schemering tevoorschijn om voedsel te zoeken en keert voor zonsopgang terug naar zijn schuilplaats. Hij bouwt nesten in ondiepe hol…
Lees de volledige tekst
De Daurische egel is een solitair en nachtactief dier. Hij komt bij schemering tevoorschijn om voedsel te zoeken en keert voor zonsopgang terug naar zijn schuilplaats. Hij bouwt nesten in ondiepe holen, onder struiken of in natuurlijke spleten, die hij bekleedt met gras, bladeren en ander plantmateriaal. In de koudere maanden houdt hij een winterslaap, vaak van eind september of oktober tot april, afhankelijk van de regionale klimaatomstandigheden. Voor de winterslaap bouwt hij een geïsoleerd winterhol om zich te beschermen tegen extreme kou. De activiteit en de grootte van het leefgebied variëren met het seizoen en de beschikbaarheid van voedsel. Buiten het broedseizoen is hij over het algemeen niet agressief tegenover soortgenoten, maar ontmoetingen zijn zeldzaam vanwege zijn solitaire aard. Bij bedreiging rolt hij zich op tot een verdedigende bal en zet zijn stekels op om roofdieren af te schrikken.
Voeding
De Daurische egel is een opportunistische insecteneter, die zich voornamelijk voedt met kevers, rupsen, sprinkhanen, mieren en andere op de grond levende ongewervelde dieren. Het kan ook regenwormen,…
Lees de volledige tekst
De Daurische egel is een opportunistische insecteneter, die zich voornamelijk voedt met kevers, rupsen, sprinkhanen, mieren en andere op de grond levende ongewervelde dieren. Het kan ook regenwormen, spinnen, kleine gewervelde dieren, vogeleieren en soms aas consumeren, indien beschikbaar. Plantaardig materiaal zoals bessen of gevallen fruit kan opportunistisch worden gegeten, vooral in de nazomer. Het foerageren gebeurt op de grond, waarbij vaak wordt gesnuffeld en gegraven door grond en bladafval. De soort haalt het grootste deel van zijn water uit voedsel en dauw, waardoor hij relatief onafhankelijk is van directe waterbronnen. Seizoensgebonden veranderingen in de beschikbaarheid van insecten hebben een sterke invloed op de voedingssamenstelling.
Voortplanting
De voortplanting bij de Daurische egel vindt doorgaans plaats in het late voorjaar en het vroege zomerseizoen, kort nadat de dieren uit hun winterslaap zijn ontwaakt. Het paringsritueel vertoont waar…
Lees de volledige tekst
De voortplanting bij de Daurische egel vindt doorgaans plaats in het late voorjaar en het vroege zomerseizoen, kort nadat de dieren uit hun winterslaap zijn ontwaakt. Het paringsritueel vertoont waarschijnlijk gelijkenissen met dat van verwante soorten en omvat onder meer het om elkaar heen lopen, het voortbrengen van geluiden en het gebruik van geursignalen. Na de paring bouwt het vrouwtje een goed verborgen nest, waarin zij een worp van gewoonlijk drie tot zes jongen ter wereld brengt. De draagtijd wordt geschat op ongeveer 35 dagen, al zijn er voor deze specifieke soort geen nauwkeurige gegevens bekend. De jongen worden blind geboren en zijn bedekt met zachte stekels die in de loop van de eerste dagen verharden. Na ongeveer twee weken openen de jongen hun ogen en rond de leeftijd van vier tot zes weken worden ze gespeend. Jongen die laat in het seizoen worden geboren, zijn zeldzaam, omdat er voor de aanvang van de winter onvoldoende tijd overblijft. Geslachtsrijpheid wordt doorgaans in het daaropvolgende voorjaar bereikt. De levensduur in het wild is niet bekend, maar is waarschijnlijk vergelijkbaar met die van andere egelsoorten: gemiddeld drie tot vijf jaar.
Communicatie
De communicatie bij de Daurische egel verloopt vermoedelijk voornamelijk via geur, net als bij andere egelsoorten. Geurmarkering wordt waarschijnlijk gebruikt om territoria af te bakenen en de voortp…
Lees de volledige tekst
De communicatie bij de Daurische egel verloopt vermoedelijk voornamelijk via geur, net als bij andere egelsoorten. Geurmarkering wordt waarschijnlijk gebruikt om territoria af te bakenen en de voortplantingsstatus aan te geven. Gedetailleerde studies naar de geurklieren of het markeergedrag ontbreken. Akoestische communicatie omvat snuifjes, gesis en gegrom tijdens het foerageren of ontmoetingen met andere egels, evenals mogelijk klik- of pufgeluiden tijdens de balts. Visuele signalen zijn beperkt vanwege de nachtelijke levenswijze van de Daurische egel, en tactiele communicatie is voornamelijk beperkt tot interacties tijdens de paring. Zelf-zalvingsgedrag is niet goed gedocumenteerd voor deze soort, hoewel het veel voorkomt bij verwante egels en mogelijk ook bij de Daurische egel.
Bedreigingen
Er bestaan lokale bedreigingen, waaronder habitatverlies door uitbreiding van de landbouw, overbegrazing en de aanleg van infrastructuur. Verkeersslachtoffers en predatie door huisdieren kunnen som…
Lees de volledige tekst
Er bestaan lokale bedreigingen, waaronder habitatverlies door uitbreiding van de landbouw, overbegrazing en de aanleg van infrastructuur. Verkeersslachtoffers en predatie door huisdieren kunnen sommige populaties in de buurt van menselijke nederzettingen beïnvloeden. Het gebruik van pesticiden kan de insectenpopulatie verminderen en schadelijke gifstoffen introduceren. Klimaatverandering, met name verschuivingen in seizoenspatronen en sneeuwbedekking, kan de timing van de winterslaap en de beschikbaarheid van voedsel beïnvloeden, hoewel dit nog niet diepgaand is onderzocht. Over het algemeen dragen het grote verspreidingsgebied van de soort en het aanpassingsvermogen aan diverse open habitats bij aan de huidige stabiele status.
Deze soort als huisdier
De Daurische egel wordt niet vaak in gevangenschap gehouden en is niet te vinden in de handel in exotische huisdieren. Soms wordt hij wel eens opgevangen in opvangcentra voor wilde dieren in zijn nat…
Lees de volledige tekst
De Daurische egel wordt niet vaak in gevangenschap gehouden en is niet te vinden in de handel in exotische huisdieren. Soms wordt hij wel eens opgevangen in opvangcentra voor wilde dieren in zijn natuurlijke leefgebied, meestal voor de behandeling van verwondingen of tijdelijke verzorging voordat hij wordt vrijgelaten. Zijn aanpassing aan een sterk seizoensgebonden klimaat, inclusief een lange winterslaap, maakt hem ongeschikt voor een typische omgeving in gevangenschap. Er bestaan geen gestructureerde fokprogramma's in gevangenschap of dierentuinpopulaties van deze soort. Verzorging in gevangenschap vereist een dieet rijk aan levende ongewervelde dieren, voldoende ruimte voor natuurlijk foerageergedrag en seizoensgebonden temperatuurschommelingen om de natuurlijke cycli te ondersteunen. De beste manier om deze soort te beschermen is door middel van habitatbescherming en monitoring in het wild.
Waar leeft deze soort?
De Daurische egel komt van nature voor in delen van oostelijk Mongolië, het zuidoosten van Rusland en het noordoosten van China, met name in gebieden die verbonden zijn met de Daurische steppe en de omliggende semi-aride landschappen.
Verder lezen in de Knowledge Hub
Er zijn nog geen openbare Knowledge Hub-artikelen gekoppeld.
Gerelateerd onderzoek
Er zijn nog geen openbare onderzoeksrecords gekoppeld.
Bronnen
Gebruikte bronnen
- Stubbe, M., Samiya, R., Ariunbold, J., Buuveibaatar, V., Dorjderem, S., Monkhzul, Ts., Otgonbaatar, M., Tsogbadrakh, M. & Tsytsulina, K. 2016. Mesechinus dauuricus (errata version published in 2017). The IUCN Red List of Threatened Species 2016: e.T40612A115175251. https://dx.doi.org/10.2305/IUCN.UK.2016-3.RLTS.T40612A22325286.en. Accessed on 15 October 2026. Bron openen